ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٢٣٥ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

١٦. پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله فرمودند: «هر كه على را دوست بدارد، در واقع مرا دوست داشته است و هر كه با على دشمنى كند، در واقع با من دشمنى كرده است.»[١] حاكم، ذهبى و هيثمى سند اين حديث را صحيح گفته‌اند.

قابل يادآورى است كه با تواتر ثابت شده است كه معاويه امير المؤمنين عليه السلام را لعن مى‌كرد و مردم را نيز امر مى‌نمود كه آن حضرت را لعن نمايند، حتى خود ابن تيميه نيز به اين حقيقت اعتراف كرده است. و اين در حالى است كه پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله فرمودند: «هر كه على را دشنام دهد، حتماً مرا دشنام داده و هر كه مرا دشنام دهد، حتما خداى متعال را دشنام داده است.»[٢]

اين حديث را اميرالمؤمنين عليه السلام، ابن عباس، ام سلمه و بريده روايت كرده‌اند. حاكم، ذهبى و هيثمى سند آن را صحيح دانسته‌اند.

اين احاديث صراحتاً بيان مى‌كند كه مخالفان حضرت على عليه السلام امثال ابن تيميه و وهابى‌ها با اشكال گرفتن از حضرت على عليه السلام قطعاً خداى متعال و پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله را به غضب آورده و مى‌آورند!.

آيا جنگ اميرالمؤمنين عليه السلام از نوع جهاد واجب نبود؟

در رد بر اين ادعاى ابن تيميه كافى است به روايات زير دقت نماييم:

[١] . معجم الكبير، ج ٢٣، ص ٣٨٠، ح ٩٠١؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٣، ص ١٤١؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٣٢؛ كنز العمال، ج ١١، ص ٦٠١ و ٦٢٢، ح ٣٢٩٠٢ و ٣٣٠٢٤.

[٢] . مسند، ج ٦، ص ٤٢٤، ح ٢٦٧٩١؛ فضائل الصحابه احمد، ج ٢، ص ٥٩٤، ح ١٠١١؛ خصائص نسائى، ح ٩٠؛ سنن الكبرى نسائى، ج ٥، ص ١٣٣، ح ٨٤٧٥؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٣، ص ١٢١، ح ٤٦١٥ و ٤٦١٦؛ تاريخ اسلام، ج ٢، ص ١٩١؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٣٠.