ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٣٢٩ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»
ايشان را شبانه دفن نمود و ابوبكر و عمر را به دفن و نماز جنازه آن حضرت خبر نكردند.[١]
براى روشن شدن دروغگويى ابن تيميه در اين موضوع همين مقدار كفايت مىكند، اما در مورد حديث
«لا نورث ما تركناه صدقة»
بايد همين مقدار اشاره كنيم كه اگر پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله چنين سخنى فرموده بودند، قطعا قبل از هر كسى اميرالمؤمنين و حضرت زهرا عليها السلام و همسران پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله مادران مؤمنين، از آن آگاه مىشدند نه ابوبكر كه موضوع هيچ ربطى به او ندارد و اينها كه اهل بيت هستند از ابوبكر ارث خود را طلب نمودند. بايد دقت داشته باشيم كه راوى اين حديث تنها ابوبكر است و به اين واقعيت حديث امالمؤمنين عائشه كه ابن عساكر در تاريخش و صاحب كنز[٢] از ابوبكر شافعى و بغوى نقل كرده نيز به وضوح شهادت مىدهد و اما اينكه اين حديث را به ديگران نيز نسبت دادهاند و يا ديگران نيز به آن اعتراف كرده باشند، بر خلاف واقع است و ابن حجر نيز به اين مطلب كه واقعيت چنين ادعا را رد مىكند، در «فتح البارى» ذيل اين حديث روشنى انداخته است. و همچنين اميرالمؤمنين عليه السلام بنابر نقل ابن سعد در «طبقات الكبرى»[٣] با
[١] . صحيح مسلم، ج ٥، ص ١٥٢، ح ٣٣٠٢( كتاب جهاد و سير، باب حكم فيء)؛ صحيح بخارى،( كتاب فرض الخمس، باب فرض الخمس، ح ٣٠٩٤ يا ٢٨٦٣، كتاب نفقات، باب نفقةالرّجل قوت سنة على اهله، ح ٥٣٥٨ نا ٤٩٣٩، كتاب الفرايض، باب لانرث ما تركناه صدقة، ح ٦٧٢٨، كتاب الاعتصام بالكتاب و سنة، باب ما يكره من التأموق و التنازع، ح ٧٣٠٥ يا ٦٧٦١، كتاب الفرايض، باب لا نرث ما تركناه صدقة، ح ٦٧٢٨؛ صحيح ابن حبّان، ج ١٤، ص ٥٧٧.
[٢] . تاريخ ابن عساكر، ج ٣٠، ص ٣١١؛ كنز العمال، ج ١٢، ح ٣٥٦٠٠.
[٣] . طبقات الكبى، ج ٢، ص ٣١٥؛ سبل الهدى و الرشاد، ج ١٢، ص ٣٧٠؛ كنز العمال، ج ٥، ص ٦٢٥، ح ١٤١٠١.