ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٠١ - ابن تيميه و حديث «من شهر علمم و على دروازه آن»

حضرت پرسيدند: «در كدام حال به تو كمك كرد؟» گفت: «در حالى كه در ركوع بود.» پيامبر صلى الله عليه وآله فرمودند: «او على است.» سپس تكبير گفته اين آيه را كه در باره‌اى على نازل شده بود خواندند: «همانا، ولى شما تنها خدا، پيامبر وكسانى هستند كه ايمان آورده‌اند. همان كسانى كه نماز برپا مى‌دارند و در حال ركوع زكات مى‌پردازند.»[١]

اين حديث را اميرالمؤمنين عليه السلام، مقداد، ابو ذر، عمار، جابر، ابن عباس، (با نه سند)، عطا بن سائب، عبد الله بن سلام، سلمه بن كهيل، ابو رافع، محمد حنفيه، انس، عبايه بن ربيع، عتبه، مجاهد، امام باقر عليه السلام، كلبى، مقاتل، سدى و عبد الملك بن جريح روايت كرده‌اند.

سيوطى در «در المنثور» (ج ٢، ص ٢٩٣ و ٢٩٤) نزول اين آيه در مورد اميرالمؤمنين عليه السلام را از هشت صحابى و تابعين از كتاب‌هاى محدثان و مفسران نقل كرده است.

حسان ابن ثابت، از شاعران صحابه نيز در اين باره چنين شعرى گفته است:

تو همان كسى هستى كه در حال ركوع زكات دادى.

[١] . انساب الاشراف، ج ١، ص ٢٨٨،، ج ٢، ص ٣٨١؛ معجم الوسيط، ج ٦، ص ٢١٨، ح ٦٢٣٢، تفسير ابن ابى‌حاتم، ج ٤، ص ١١٦٢؛ تفسير طبرى( با ٤ سند)؛ معرفة العلوم الحديث حاكم، ص ١٠٢؛ اسباب النزول، ص ١١٣؛ جامع الاصول ابن اثير، ج ٩، ص ٤٧٨؛ نزول قرآن ابونعيم؛ مجمع الزوائد، ج ٧، ص ١٧؛ شواهد التنزيل، ج ١، ص ٢٠٩ تا ٢٤٠،( با ٢٤ سند.) و تفاسير ثعلبى، شوكانى، آلوسى، المنار، قرطبى، در المنثور، كشاف، فخر رازى و ديگران. تاريخ ابن عساكر، ج ٤٢، ص ٣٥٦( با دو سند)؛ كنز العمال، ج ١٣، ح ٣٦٣٥٤، و ٣٦٥٠١.