ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٣٣٦ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

نكرده است. و اين چيزى است كه نمى‌توان به آن علم پيدا كرد و اعتقاد به آن اعتقاد بدون علم است.» سپس مى‌گويد: «شكى نيست كه حسن در مدينه بود ومعاويه در شام ....»[١]

دلايل شهادت امام حسن عليه السلام به دست معاويه‌

عن أبى بكر بن حفص قال: إن سعدا والحسن بن على ماتا فى زمن معاوية فيرون أنه سمه؛[٢] طبرانى از ابوبكر بن حفص روايت كرده كه مى‌گويد: «سعد و حسن بن على در زمان معاويه از دنيا چشم پوشيدند و (مردم) معقدند كه معاويه بر او (بر امام حسن عليه السلام) زهر داده است.» سند اين خبر كاملًا صحيح است.

دقت داشته باشيم كه زياد بن عمر از علماى وهابى در كتاب «من فضائل واخبار معاويه دراسة» مى‌نويسد: اين زياده (مردم معقدند كه معاويه بر او زهر داده است) در حاشيه يكى از چاپ‌هاى معجم طبرانى وارد شده ودر ديگر چاپ‌ها نيست.

اين كذب و خدعه‌اى ديگرى از اكاذيب وهابى‌هاست كه از امامشان اين‌گونه با دروغگويى دفاع از فاجران را ياد گرفته‌اند؛ زيرا ما در سه چاپ «معجم» طبرانى، اين عبارت را در متن اخبار كتاب ديديم كه وجود دارد. البته اين نويسنده براى معاويه خيلى از آيات را تطبيق كرده و فضائل زيادى را برايش ثابت خوانده واخبار سوء كردار و قتل‌هاى او و حتى اخبار پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله از قتل حجر بن عدى‌

[١] . منهاج السنة، ج ٤، ص ٤٦٩ و ٤٧٠.

[٢] . معجم الكبير، ج ٣، ص ٧١، ح ٢٦٩٤.