ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٥٢٢ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

را به وجود مى‌آورد. چون اين كتاب دورى و دشمنى با كسانى را كه با وهابيت موافقت نمى‌كند واجب دانسته است؛ چون بنابر عقيده آن‌ها اين روش اصل و خود اسلام و نص و حقّ مطلق است. و به وجود آمدن اختلاف و شكاف بين اهل يك خانه با وجود اين كتاب طبعى است .... (پاورقى صفحه ١٧٧).

بنابر گفته ابن فرحان اين كتاب حتى متن درسى مكتب بچه‌هاست و خيلى سعى شده كه اين كتاب از متن درسى مكتب بچه‌ها برداشته شود، ولى وزارت تربيت گفته است كه صلاحيت چنين كارى را ندارد. ابن فرحان مى‌گويد: «شما تصور كنيد كه بعضى از علما معتقدند كه اين كتاب مطلقا حق است و «لا يأتيه الباطل من بين يديه و لا من خلفه؛» هيچ باطل و خطابى بر وى راه ندارد.

بعد ابن فرحان يك به يك سخنان ابن عبدالواهب را نقل مى‌كند و اشكالات ونادرستى آن را بيان مى‌كند، ولى مى‌گويد: «من همه‌اى اين كتاب را تمام نكردم. پيش از ورود به بررسى اين كتاب مى‌گويد: «هر كه بخواهد مطالب كتاب «التوحيد» را نقد كند گرچه نقد كم و ناچيز هم باشد به عقوبت‌هاى سرى زياد دچار و گرفتار مى‌شود». (ص، ١٧٨).

ابن فرحان مى‌گويد: ابن عبدالوهاب يكى از علماى حنبلى را كافرتر از ابوجهل خوانده و مى‌گويد: در آينده بيان آن مى‌آيند. (پاورقى، ص ١٨٥).

او باز مى‌گويد: «اين تكفيرها سبب ناآرامى حتى در خود سعودى شده است وسبب اصلى آن همين تعليمات مكتب شيخ است. (بعد يك به يك نام مى‌برد، كه در خود عربستان چندين جا را منفجر كرده‌اند و چندين بار كشتار راه انداختند).

خواننده عزيز دقت داشته باشيم كه ابن عبدالوهاب در اين سخنانش خيلى دروغ‌ها گفته و ابن فرحان نيز مؤدبانه به نادرستى آن‌ها اشاره كرده است كه ما به‌