چپش (او را يارى مى‌كردند و همراه او مى‌جنگيدند.) اواز ميدان بر نمى‌گشت تا اينكه خداوند به وسيله او فتح و پيروزى را نصيب گرداند.» سپس فرمودند: اى مردم! هر كه مرا مى‌شناسد كه مى‌شناسد و هر كه مرا نشناسد، پس (بدانيد كه) من حسن بن على هستم. من پسر پيامبرم. من پسر وصى و جانشين او (يعنى على) هستم. من پسر آن مژده دهنده‌ام. من پسر آن بيم‌دهنده هستم. من پسر آن دعوت‌كننده به سوى خدايم. من پسر چراغ تابناكم. من از خانواده‌اى هستم كه جبرئيل به نزد ما نازل مى‌شد و از نزد ما به آسمان بر مى‌گشت. من از خانواده‌اى هستم كه خداوند پليدى و ناپاكى‌ها را از آن‌ها دور كرده است و آن‌ها را كاملًا پاك ساخته است.[١] من از خاندانى هستم كه خداوند دوست داشتن آن‌ها را براى تمام مسلمانان فرض گردانيده است، آن‌جا كه خداوند به پيامبر صلى الله عليه وآله فرمود: بگو (اى پيامبر بر امت خود) كه من از شما اجر و مزدى نمى‌خواهم مگر دوستى خاندانم. هر كه عمل نيكويى انجام داد ما بر آن نيكويى مى‌افزاييم». بدانيد كه عمل نيك انجام دادن دوستى ما اهل بيت است.»[٢]

خطبه مذكور را افراد زير نقل كرده‌اند: امام سجاد عليه السلام، ابوطفيل، جعفر بن حيان، ابو اسحاق سبيعى، زيد بن حسن، ابن حبشى، اسماعيل، هبيره، ابن ابى‌حمزه وعاصم.[٣] هيثمى و حاكم سند اين حديث را صحيح دانسته‌اند و از نظر ذهبى نيز سندش صحيح است و اصل اين خطبه در حد تواتر است.

[١] . اشاره است به آيه ٣٣ سوره احزاب.

[٢] . اشاره است به آيه ٢٣ سوره شورى.

[٣] . المستدرك على الصحيحين، ج ٣، ص ١٧٢؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٤٦؛ ذريةالطاهره دولابى، ج ١، ص ٧٤ و ٧٨ و ٧٩، ح ١٢١ و ١٣١ و ١٣٢؛ تاريخ طبرى، ج ٣، ص ١٧٢؛ معجم الاوسط، ج ٢، ص ٣٣٦، ح ٢١٥٥؛ ج ٨، ص ٢٢٤، ح ٨٤٦٩؛ مسند احمد، ج ١، ص ١٩٩، ح ١٧١٩ و ١٧٢٠، ج ٣، ص ٢٤٦ و ٢٤٧؛ مصنف ابن ابى‌شيبه، ج ٦، ص ٣٧٢، ح ٣٢٠٨٥ و ٣٢٠١٠١، ح ٧، ص ٤٩٩ و ٥٠٢، ح ٤٧؛ سنن الكبرى نسائى، ج ٥، ص ١١٢، ح ٨٤٠٨؛ خصائص نسائى، ح ٢٣؛ معجم الكبير؛ ج ٣، ص ٨٠، ح ٢٧١٧ الى ٢٧٢٥؛ اخبار اصفهان ابو نعيم، ج ١، ص ٧٠؛ مسند بزار، ج ٤، ص ١٧٩، ح ١٣٣٩ تا ١٣٤١؛ مسند ابو يعلى، ج ١٢، ص ١٢٥، ح ٦٧٥٨؛ الثقات، ج ٢، ص ٣٠٤ و صحيح ابن حبان، ج ١٥، ص ٣٨٣، ح ٦٩٣٦؛ حلية الاولياء ابو نعيم، ج ١، ص ٦٥، ج ٢، ص ٣؛ تاريخ ابن عساكر، ج ٣، ص ٣٣٠، ج ٤٢، ص ٥٧٨؛ تاريخ ابن كثير، ج ٧، ص ٣٦٨.