ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٢٩٣ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

اميرالمؤمنين عليه السلام را درك نكرده است و ابوعبيده بن الحكم راوى از او نيز مجهول است و ضعف‌هاى ديگر نيز اين سند دارد.

٤. ابن عساكر نيز اين خبر را در (تاريخش، ج ٣٠، ص ٣٨٣) از عبدالرحمن بن ابى‌ليلى نقل كرده كه در سند آن ابوبكر بن ابى‌داود است كه حافظ است و از جانب پدرش و ديگران تكذيب شده و ناصبى بوده است. همچنين كرمانى بن عمرو ومحمد بن طلحه در اين سند كه راوى از شعبه هستند، هر دو مجهول‌اند.

اين خبر همين چهار سند را دارد كه همه ضعيف‌اند. مضافا كه اين اخبار بر خلاف واقع و بر خلاف احاديث صحيح و متواتر از پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله و صحابه و ... وسيره اميرالمؤمنين عليه السلام است. از آنچه بيان شد دروغ‌هاى ابن تيميه ثابت گشت كه گفت: «با اسانيد خيلى خوب و از وجوه بسيار ثابت شده است.»

باز ابن تيميه مى‌گويد: «على در عقوبت كسى كه ابوبكر وعمر را سب كند، پيوسته زياده‌روى مى‌كرد.»[١]

اين سخن نيز از اكاذيب ابن تيميه است؛ زيرا اولا: چنين چيزى در تاريخ ثبت نشده است. ثانيا: سب سيره بندگان خدا نيست، بلكه با تهمت ودروغ چنين نسبت را در موارد فراوان به مخالفان خود داده‌اند. ثالثا: بنابر خبر صحيح بخارى ومسلم اميرالمؤمنين عليه السلام وعباس عموى پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله خود معتقد بوده‌اند كه حضرات ابوبكر وعمر خائن، دروغگو، عهدشكن وفريبگر وآثم هستند. كه اصل عبارت‌

[١] . النبوات ابن تيميه، ص ١٤٢.