ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٣٣٤ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

اين است جايگاه امام حسن عليه السلام نسبت با پدر بزرگوار خود. وقتى امام حسن عليه السلام معتقدند كه جبرئيل و مكائيل در جانب راست و چپ پدرشان در جنگ‌ها آن حضرت را يارى مى‌كنند چگونه ممكن است با چنين شخصيتى مخالفت كنند؟ ولى مى‌بينيم كه ابن تيميه به خاطر اينكه امام حسن به حسب شرائطى كه بعداً به آن اشاره خواهيم نمود با معاويه صلح كردند، بين امام حسن و اميرالمؤمنين عليها السلام جدايى مى‌اندازد. و با اين روش مى‌خواهد مردم را كه به حقايق صلح امام حسن عليه السلام با معاويه و نيز به جايگاه و مقام والاى اهل بيت عليهم السلام آگاهى ندارند، فريب داده آن‌ها را نيز مثل خود از خاندان پاك پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله منحرف سازد. اين امام حسن عليه السلام بودند كه مردم كوفه را براى جهاد با لشكر جمل دعوت نمودند كه اين خبر در صحيح بخارى نيز آمده است.[١] اگر آن حضرت مخالف جنگ بودند، اين كار را چگونه انجام دادند.

باز به ابن تيميه مى‌گوييم: كى و كجا امام حسين عليه السلام در زمان امام حسن عليه السلام خواستند جنگ راه بيندازند كه امام حسن اشاره به ترك آن كرده باشند؟ امام حسين عليه السلام حتى پس از شهادت امام حسن عليه السلام نيز تا مرگ معاويه پايبند به همان‌

[١] . صحيح بخارى، ج ٦، ص ٢٦٠٠، ح ٦٦٨٧؛ فتح البارى، ج ١٣، ص ٥٠.