ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٩٦ - ابن تيميه و حديث «من شهر علمم و على دروازه آن»

٤. همراه على بودم زمانى‌كه پيامبر صلى الله عليه وآله او را با برائت فرستاد.

٥. ابوهريره در تمام رواياتش مى‌گويد: هر كه با پيامبر صلى الله عليه وآله عهدى دارد، مدتش چهار ماه است. حال آن‌كه اين سخنش هم با قرآن مخالف است‌[١] و هم با احاديث ديگران، بلكه مدت چهار ماه براى كسانى بوده كه عهدى با پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله نداشته‌اند.

٦. همراه على بودم هر وقت صدايش مى‌گرفت مرا امر مى‌كرد و من ندا مى‌دادم. (تعظيم قدر الصلاة مروزى، ج ٢، ح ٦٦٨.)

دقت داشته باشيم كه ابلاغ آيات وظيفه حضرت على عليه السلام بود و اين نيز تنها ابوهريره است كه مى‌گويد: از جانب ابوبكر مأمور به ابلاغ شده و در هيچ روايتى چنين چيز وارد نشده است، بلكه روايات بيان كرده‌اند كه اميرالمؤمنين عليه السلام آيات را ابلاغ فرموده و كسى را براى آن نفرستاده است.

اما برخى روايات ديگر كه هم دروغ‌گويى ابن تيميه را بيان مى‌كند و هم باطل بودن حديث ابوهريره را كه بخارى روايت كرده است:

زيد بن يثيع مى‌گويد: از على سؤال كرديم كه براى انجام چه امورى به حج فرستاده شدى؟ فرمود: به انجام چهار چيز: اينكه به بهشت جز مؤمن كسى وارد نمى‌شود، كسى عريان نمى‌تواند طواف كند، كافر و مؤمن در بيت الله پس از اين سال با هم جمع نمى‌شوند و هر كه با پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله عهدى داشته باشد مدتش تا زمان مقرر است. و هر كه عهدى نداشته باشد مدتش چهار ماه است.[٢] ترمذى،

[١] . توبه، ٤.

[٢] . مسند حميدى، ص ٥٧ ح ٥٣؛ سنن ترمذى، ج ٣، ص ٢٢٢، ح ٨٧١ و ٣٠٩٢؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٤، ص ١١٤، ح ٤٣٧٦.