ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٤٩٠ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

جهاد و جنگ با چنين شخص واجب است تا اينكه از آنچه غير از اين بوده وهست توبه كند و به اين دين عمل نمايد». (در ذيل نامه نام امضا كننده كه مخالف شيخ ووهابى‌ها بوده‌اند ذكر شده است».[١]

٩. شيخ باديه نشينان و اعراب را كافر خوانده مى‌گويد: «آن‌ها كافرتر از يهود ونصارى هستند. نزد آن‌ها هيچ نشانه‌اى از اسلام وجود ندارد هرچند «شهادتين» را هم بگويند».[٢]

از جمله قبايل انزه و زفير را تكفير كرده مى‌گويد: «آن‌ها به قيامت ايمان ندارند».[٣]

همچنين اهل عيينه و درعيه را نيز كافر خوانده است.[٤]

١٠. شيخ در باره‌اى ابن عربى گفته است: «او كافرتر از فرعون است و هر كه او را كافر نداند و يا در كافر بودنش شك كند كافر مى‌شود».[٥]

١١. شيخ هر كسى را كه پيروان او را خوارج خوانند كافر دانسته است. درر السنية ج ١، ص ٦٣.[٦]

[١] . به نقل از درر السنيه، ج ١، ص ٣١٤ در جلد ١، ص ٣١٦.( ص ٨٩).

[٢] . درر السنيه فى الكتب النجدية، ج ٨، ص ١١٧ و ١١٨ و ١١٩، ج ٩، ص ٢ و ٢٣٨، ج ١، ص ١١٣ و ١١٣.

[٣] . درر السنيه فى الكتب النجدية، ج ١٠، ص ١١٣.

[٤] . درر السنيه فى الكتب النجدية، ج ٨، ص ٥٧

[٥] . درر السنيه فى الكتب النجدية، ج ١٠، ص ٢٥.

[٦] . اين بيانگر آن است كه علما به همانند بودن وهابى‌ها با خوارج از همان اول پى برده و آن را به گوش مردم رسانيده‌اند.