ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٤٣٠ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

حماس را از بين ببرد، ولى به كورى چشم اين نوكران يهود و امريكا، حماس پيروز گشت.

ابن عبدالوهاب وپيروانش قتل وخون اهل سنت را مباح مى‌دانستند

ابن عابدين كه از بزرگان علما حنفى است در حاشيه «رد المحتار» ج ٤، ص ٤٤٩، تحت عنوان «مطلبى در مورد خوارج زمان ما پيروان (ابن) عبد الوهاب» مى‌نويسد:

. كما وقع فى زماننا فى اتباع (ابن) عبد الوهاب الذين خرجوا من نجد وتغلبوا على الحرمين وكانوا ينتحلون مذهب الحنابلة، لكنهم اعتقدوا أنهم هم المسلمون وأن من خالف اعتقادهم مشركون، واستباحوا بذلك قتل أهل السنة وقتل علمائهم، حتى كسر الله تعالى شوكتهم وخرب بلادهم وظفر بهم عساكر المسلمين عام ثلاث وثلاثين ومائتين وألف؛[١] چنانى كه واقع گرديد (چنين امرى) در زمان ما در مورد پيروان (ابن) عبد الوهاب آن‌هايى كه از نجد خارج شده و بر حرمين (مكه و مدينه) سيطره پيدا نمودند. آن‌ها هر چند خود را پيرو مذهب حنبلى مى‌نامند، ولى معتقدند كه تنها آن‌ها مسلمان بوده و هر كه مخالف اعتقاداتشان باشد مشرك است. وبا چنين اعتقادى كشتن اهل سنت وعلما اهل سنت را مباح و جايز نمودند تا اينكه خداوند شوكت وقدرت آن‌ها را شكست وشهرهاى آن‌ها را ويران نمود ولشكر مسلمانان بر آن‌ها پيروز گشت. و اين حادثه در سال ١٢٣٣ ه. ق اتفاق افتاد.»

[١] . رد المحتار ابن عابدين، ج ٤، ص ٤٤٩.