ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٢٧٥ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

بود. اين حديث از ابوهريره و انس روايت شده، حاكم وشعيب ارنؤوط سند آن را صحيح دانسته‌اند.

ملاحظه كرديد كه اسلام بنى اميه را چگونه معرفى كرده است، ولى با اين وجود ابن تيميه و وهابيت با تمام توان از اين دشمنان اسلام ومسلمين دفاع مى‌كنند و چنان‌كه خواهد آمد در فضائل آن‌ها كتاب‌ها نيز نوشته‌اند.

مجموع اين اخبار براى مسلمين چنين پيام مى‌دهد كه انسان تا زمانى كه اعتقاد و ايمان خود را سالم نكند اعمال خير او نفعى برايش نخواهد داشت. ولى شما ملاحظه مى‌كنيد كه ابن تيميه ووهابى‌ها به جاى درس عبرت گرفتن از اين قانون وپيام اسلام، از باطل كه بنى اميه هستند دفاع مى‌كنند وبا حق كه اميرالمؤمنين واهل بيت عليهم السلام هستند دشمنى مى‌ورزند. چه خارى وذلتى براى اين‌ها بزرگ‌تر از اين خواهد بود!

ابن تيميه وحديث لعن معاويه‌

ابن تيميه مى‌گويد: «اما حديثى كه در آن پيامبر صلى الله عليه وآله معاويه را لعنت كرده وامر به كشتن او زمانى كه در منبر آن حضرت ديده شود داده باشد، اين حديث در هيچ يك از كتب اسلامى وجود ندارد. اين حديث نزد آگاهان به حديث دروغ و ساخته شده است .... از جمله چيزهايى كه دروغ بودن اين حديث را بيان مى‌كند اينكه به اتفاق مسلمانان كسانى به منبر پيامبر صلى الله عليه وآله نشستند كه معاويه بهتر از آن‌ها بود. بنابر اين اگر صرف بر منبر نشستن سبب كشته شدن شود، پس لازم بود كه همه‌اى آن‌ها كشته شوند ....»[١]

[١] . منهاج السنة، ج ٤، ص ٣٧٨ و ٣٨٠.