ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٣٩٩ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

ذهبى در وصف او مى‌گويد: «علامه يگانه ... داراى اعتقاد خوب به مذهب سلف.»[١]

٩. محمد بن عمر مكى معروف به ابن وكيل شافعى (متوفاى سال ٧١٦ ه. ق.)

سبكى مى‌گويد: «او با ابن تيميه مناظره‌هاى خوبى داشت ....»[٢]

ابن حجر مى‌گويد: «ابن وكيل با ابن تيميه هميشه مناظره مى‌كرد و در يكى از مناظره‌ها ابن تيميه از ديگران كمك خواست. ابن وكيل گفت: كمك خواستن تو از برادرانت عجيب است.»[٣]

ابن كثير، ابن تيميه و پيروانشان خيلى بر او تهمت زده‌اند.[٤]

١٠. زين الدين على بن مخلوف مالكى (متوفاى ٧١٧ ه. ق.)

ابن حجر او را جزء علمايى كه با ابن تيميه مخالفت كرده‌اند نام برده است.[٥]

ابن كثير اورا قاضى قضات و حاكم مصر خوانده است.[٦] ولى شوكانى‌در (بدر الطالع، ج ١، ص ٥٩) او را از شياطين خوانده و تهمت‌هاى ديگر بر او وارد كرده وگفته است: او صلاحيت اين را هم ندارد كه حتى‌بند كفش ابن تيميه شود.

[١] . ذيل تاريخ اسلام، ص ١٣٧.

[٢] . طبقات الشافعيه سبكى، ج ٥، ص ١٤١.

[٣] . درر الكامنه، ج ٢، ص ٥٦.

[٤] . تاريخ ابن كثير، ج ١٤، ص ٩٢.

[٥] . درر الكامنة، ج ١، ص ١٤٧.

[٦] . تاريخ ابن كثير، ج ١٤، ص ١٠٣.