ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٩٧ - ابن تيميه و حديث «من شهر علمم و على دروازه آن»

حاكم، ذهبى و البانى سند اين حديث را صحيح دانسته‌اند و خليفه در تاريخش (ص ١٣) اين حديث را از حارث از اميرالمؤمنين عليه السلام نقل كرده است.

از اين اخبار دروغ‌هاى بزرگ ابن تيميه روشن گشت. ابن تيميه با اشاره به اين امارت ابوبكر، خيلى مقام او را بالا برده كه اين خصائص ابوبكر است كه كس ديگر در آن با او شريك نيست، ولى در امارت على‌و امثال او ديگران نيز شريك هستند و حرف‌هاى مردم فريبانه و شيطانى ديگر كه فراوان در كتابش دارد.

همچنين توجه كرديد كه ابن تيميه دو تواتر دروغين نيز ساخته بود: ١. امير بودن ابوبكر در آن سفر. ٢. برنگشتن ابوبكر از آن سفر.

ابن تيميه و تكذيب وجود خليفه اول در جيش اسامه‌

ابن تيميه مى‌گويد: بودن ابوبكر در لشكر اسامه به اتفاق دروغ است. اين خبر در نزد هر كه معرفت به سيره داشته باشد دروغ است و هيچ يك از اهل علم نقل نكرده كه پيامبر ابوبكر و يا عثمان را در لشكر اسامه قرار داده باشد.[١]

باز مى‌گويد: اما امير قرار دادن اسامه بر ابوبكر دروغى است كه بر دروغ بودنش همه اتفاق دارند.[٢]

باز مى‌گويد: اين چيز به اتفاق اهل علم كذب است.[٣]

باز مى‌گويد: اما اين‌كه ابوبكر در لشكر اسامه بوده باشد، كذب است و هر كه كمترين معرفت به حديث دارد دروغ بودن آن را مى‌داند.[٤]

[١] . منهاج السنه، ج ٥، ص ٤٨٦.

[٢] . منهاج السنه، ج ٥، ص ٤٩١.

[٣] . همان، ج ٦، ص ٣١٩.

[٤] . منهاج السنه، ج ٤، ص ٢٧٦.