ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٣٦٥ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

باز مى‌گويد: «هيچ يك از پادشاهان مسلمان از بنى اميه وبنى العباس ونمايندگانشان قصد اهانت به كعبه را نداشتند (همان‌گونه كه چنين رواج دارد.) منجنق را هم به ابن زبير زدند نه بر كعبه. به اتفاق مسلمانان يزيد قصد ويران كردن و آتش زدن كعبه را نداشت. نه خودش و نه نماينده‌اش.»[١]

در باره‌اى واقعه «حرّه» از يزيد دفاع كرده و مى‌گويد: «يزيد همه بزرگان مدينه را نكشت. شمار كشتگان به ده هزار نرسيد و خون كشته شدگان هم نه به قبر پيامبر صلى الله عليه وآله رسيد و نه به ضريح آن حضرت. و كشتار نيز در مسجد واقع نگرديد ....[٢]

جواب: ملاحظه مى‌كنيد كه ابن تيميه كه آن همه سخنان اهانت آميز در باره اميرالمؤمنين عليه السلام راجع به جنگ‌هاى آن حضرت به زبان جارى كرده و آن حضرت را متهم به رياست طلبى و غيره مى‌نمود، چگونه از يزيد و جناياتش دفاع مى‌كند و به دروغ نسبت اتفاق مسلمانان مى‌دهد به اينكه يزيد قصد آتش زدن وويران كردن خانه كعبه را نداشته است.

او در جاى ديگر مى‌گويد: «در صحيح بخارى از ابن عمر ثابت شده است كه پيامبر صلى الله عليه وآله فرمود: «اولين لشكرى كه براى جهاد به قسطنطينيه لشكر كشى مى‌كند (گناهانش) بخشيده شده است.» و اولين لشكرى كه لشكر كشى نمود، اميرش يزيد بود. گفته شده است كه يزيد فقط به خاطر اين حديث به قسطنطينيه لشكر كشى كرده است.»[٣]

[١] . منهاج السنة، ج ٤، ص ٥٧٧.

[٢] . منهاج السنة، ج ٤، ص ٥٧٥.

[٣] . منهاج السنة، ج ٤، ص ٥٧١ و ٥٧٢.