ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٤٨٥ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»
الرحمن بن محمد بن قاسم حنبلى نجدى (كه خود وهابى است) نوشته و در آن نامهها و كتابهاى ابن عبد الوهاب و ديگر علماى بزرگ وهابى را جمع آورده است.
اينك نمونههايى از آن نامهها:
١. شيح در نامه اى به سليمان ابن سحيم حنبلى مىنويسد: «من به تو يادآورى مىنمايم كه حتماً تو و پدرت به شرك و كفر و نفاق اصرار مىكنيد. تو و پدرت شب و روز در دشمنى با اين دين سعى و كوشش مىكنيد. حتماً تو با علم وآگاهى مرد معاند و گمراه هستى و كفر را بر اسلام اختيار كردهاى .... و اين است كتاب (يعنى قرآن) كه كافر بودنتان را ثابت مىكند».[١] (ص ٨٣).
باز شيخ مىگويد: «اما ابن عبد اللطيف، ابن عفالق و ابن مطلق (هر سه از علماى حنبلى) دشنام دهندهگان توحيد هستند و ابن فيروز نزديكترسنشان به اسلام است».[٢] (ابن عبدالوهاب در ادامه پس از اشاره به اينكه ابن فيروز و ابن مطلق توسل و طلب شفاعت از پيامبر را جايز دانستهاند مىگويد: اينها (مسلمينى) كه مىگويند: توحيد دين خدا و رسولش است (خودشان) بيشتر از يهود و نصارا توحيد را دشمن دارند و آنرا دشنام مىدهند و مردم را از (ايمان به توحيد) باز مىدارند وبا مال و جانشان در از بين بردن توحيد وثابت ماندن شرك سعى مىكنند، بر خلاف روش پيامبر و پيروانش.) (توجه بكنيد كه چگونه به راحتى چنين افتراى بزرگ را به مسلمين نسبت مىدهد.)
[١] . درر السنية فى الكتب النجدية، ج ١٠، ص ٣١.
[٢] . درر السنية فى الكتب النجدية، ج ١٠، ص ٧٨.