ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٤٧٤ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

ابن فرحان مى‌گويد: «اين صحيح نيست. حتى يك مسلمان هم پيدا نمى‌شود كه چنين اعتقادى داشته باشد». (ص ٤٨.) (خواننده عزيز دقت داشته باشند كه ابن عبدالوهاب چگونه دروغ‌هاى عجيب هم در مورد مشركان و مرتدين به زبان جارى كرده است و كفر آن‌ها را توجيه مى‌كند و هم به راحتى به مسلمين تهمت زده و به همه امت اسلامى نسبت دروغ مى‌دهد.

ابن عبدالوهاب و تكفير

ابن فرحان در مورد كتاب «كشف الشبهات» ابن عبد الوهاب مى‌گويد: «به نظر من شيخ به خاطر پيروى از هوا و هوس و محبت به تكفير مسلمانان چنين نكرده است، بلكه چنين خطايى به خاطر برداشت و برداشت خطا از نصوص بوده است». (ص ٣١).

ابن فرحان سى اشكال از كتاب «كشف الشبهات» استخراج نموده و با اشاره به صفحه آن به تك تك آن‌ها پاسخ داده كه تمام اين سى مورد مورديست كه در آن ابن عبد الوهاب مسلمانان را كافر و مشرك خوانده است. ما اين‌جا بعضى از موارد مهم آن را ذكر مى‌كنيم:

شيخ (ابن عبد الوهاب) مى‌گويد: «توحيد دين پيامبرانى است كه خدا با آن ايشان را به سوى بندگانش فرستاد. اول پيامبران نوح عليه السلام است. خدا او را به سوى قومش فرستاد آنگاه كه آن‌ها در مورد بندگان صالح غلو نمودند .... و آخرين پيامبران محمد صلى الله عليه وآله است. اوست كه صورت‌هاى اين صالحين را شكست. (خدا) او را به سوى قومى فرستاد كه خدا را پرستش مى‌كردند، حج انجام مى‌دادند، صدقه مى‌دادند و خدا را بسيار ياد مى‌كردند. اما آن‌ها (مشركان) بعضى از مخلوقات را