ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٢٢١ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

«آرى، با تو.» اميرالمؤمنين عليه السلام عرض كردند: «آيا من بدبخت‌ترينشان (در آن هنگام) هستم؟» پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله فرمودند: «نه، ولى هر گاه اين واقعه رخ داد عايشه را به خانه‌اش برگردان.»[١] ابن حجر و هيثمى سند اين حديث را صحيح دانسته‌اند.

٤. فلفله جعفى وخيثمه مى‌گويند: «در نزد حذيفه بودم كه بعضى از ما به او گفت: «آنچه را كه از پيامبر صلى الله عليه وآله شنيده‌ى به ما نقل كن!» حذيفه گفت: «اگر اين كار را بكنم مرا سنگسار مى‌كنيد.» ما گفتيم: «سبحان الله! ما تو را سنگسار مى‌كنيم؟» حذيفه گفت: «اگر به شما بگويم كه بعضى از مادرانتان بر ضد شما لشكر زيادى كشيده، شمشير بر سرتان خواهد برداشت آيا تصديق مى‌كنيد؟» گفتند: «سبحان الله! چه كسى تو را تصديق مى‌كند؟» سپس حذيفه گفت: «حميرا (عايشه) با لشكرى كه مردان قوى هيكلى او را مى‌رانند به سوى شما خواهد آمد.»[٢]

سند اين حديث صحيح است و حاكم و ذهبى نيز آن را به شرط بخارى ومسلم صحيح دانسته‌اند.

٥. زيد بن وهب مى‌گويد: «ما در نزد حذيفه بوديم كه گفت: «شما چه حال خواهيد داشت آن زمانى كه اهل بيت پيامبرتان دو گروه شده با هم جنگيده و بر سر يكديگر شمشير بزنند؟» ما گفتيم: «مگر اين كار خواهد شد؟» حذيفه گفت: «به گروهى كه به سوى على مى‌خوانند نگاه كنيد و همراه آن‌ها باشيد. به درستى‌

[١] . مسند احمد، ج ٦، ص ٣٩٣، ح ٢٧٢٤٢؛ مسند بزار، ج ٩، ص ٣٢٦، ح ٣٨٨١؛ معجم الكبير، ج ١، ص ٣٣٢، ح ٩٩٥؛ مجمع الزوائد، ج ٧، ص ٢٣٤؛ فتح البارى، ج ١٣، ص ٥٥.

[٢] . معجم الاوسط، ج ٢، ص ٣٥، ح ١١٥٤؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٤، ص ٥١٧، ح ٨٤٥٣؛ كنز العمال، ج ١١، ص ٦١٣، ح ٣٢٩٧١، ج ١٥، ص ١٠٢، ح ٤٠٢٦٦.