ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٠ - مقدمه

اين حديث با سه سند روايت شده است و هيثمى براى اين حديث دو سند نقل كرده و رجال يكى را ثقات دانسته جز مالك بن جعونه كه مى‌گويد: او را نمى‌شناسم. اين حديث را عياض بن عياض وسلمه بن كهيل از مالك روايت كرده‌اند واز سخن دارقطنى كه ابن عساكر ذيل اين حديث نقل كرده است، روشن مى‌شود كه مالك نزد او معروف بوده است وهمچنين در آن سلمه از مالك سؤال مى‌كند كه آيا تو اين سخن را از ام‌سلمه شنيدى؟ او مى‌گويد: به خدا سوگند سه مرتبه اين حديث را از او شنيدم.

٣. عمره دختر عبد الرحمان مى‌گويد:

عن عمرة بنت عبد الرحمن قالت: لما سار علي إلى البصرة دخل على أم سلمة زوج النبي صلى الله عليه وآله فقالت: سر في حفظ الله و في كنفه فو الله إنك لعلى الحق و الحق معك و لولا أني أكره أن أعصى الله و رسوله فإنه أمرنا صلى الله عليه وآله أن نقر في بيوتنا لسرت معك و لكن و الله لأرسلن معك من هو أفضل عندي و أعز علي من نفسي ابني عمر؛[١] وقتى على به طرف بصره (براى جنگ جمل) حركت كرد، براى وداع با ام‌سلمه همسر رسول خدا صلى الله عليه وآله به خانه‌اش داخل شد. ام‌سلمه گفت: در حفظ و پناه خدا حركت كن. به خدا سوگند حتماً تو بر حق هستى و حق همراه توست. اگر اين نبود كه من دوست ندارم خدا و رسولش را نافرمانى كنم؛ زيرا او (خداوند متعال) ما (همسران پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله) را امر فرموده تا در خانه‌هايمان بمانيم حتماً همراه‌

[١] . تاريخ طبرى، ج ٣، ص ٨؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٣، ص ١٢٩، ح ٤٦١١.