ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٢٢٥ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

٢. باز پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله فرمودند: «عمار را گروه ظالم به قتل مى‌رساند در حالى كه عمار آن‌ها را به سوى بهشت مى‌خواند، ولى آن‌ها او را به سوى جهنم مى‌خوانند. اين عادت بدبختان و فاجران است.»[١]

اين حديث از ابوسعيد، اسامه، ابن عمر، عبد الله بن عمرو، مجاهد و ابن اسحاق روايت شده است.

اين در حالى است كه خداوند متعال در قرآن دعوت كردن به سوى جهنم را از صفات مشركين معرفى كرده است. (بقره، ٢٢١).

شعيب ارنؤوط و مؤمن صاغرچه (هر دو از علماى وهابى) در حاشيه كتاب «سير اعلام نبلاء» اين سخن ابن حجر را نقل كرده‌اند كه او بعد از نقل اين حديث مى‌گويد: «در اين حديث نشانه نبوت و فضيلت آشكار براى على و عمار است وردى است بر ناصبى‌ها كه گمان مى‌كنند على در جنگ‌هايش در راه حق نبود.»[٢] (اين بيان روشنى است در ناصبى بودن ابن تيميه از زبان ابن حجر.) بعد مى‌گويند: «مناوى در «فيض القدير»[٣] از كتاب «امامت» عبد القادر جرجانى نقل كرده است كه او گفته است: «فقهاى حجاز و عراق و اهل حديث و رأى كه از جمله آن‌هايند

[١] . صحيح بخارى، ج ١، ص ١١٥، ح ٤٣٦ و ج ٣، ص ٢٠٧، ح ٢٦٥٧؛ مسند احمد، ج ٣، ص ٩١، ح ١١٨٧٩؛ صحيح ابن حبان، ج ١٥، ص ٥٥٣ و ٥٥٤، ح ٧٠٧٨ و ٧٠٧٩؛ مصنف ابن ابى‌شيبه، ج ٧، ص ٥٢٣، ح ٣٢٢٤٧؛ سيره ابن هشام، ج ٢، ص ٣٤٥؛ مجمع الزوائد، ج ٧، ص ٢٤٣؛ تاريخ ابن كثير، ج ٧، ص ٢٩٨؛ كنز العمال، ج ١١، ح ٣٣٥٤٣ تا ٣٣٥٤٦ و ج ١٣، ح ٣٧٤١٣ تا ٣٧٤١٥.

[٢] . فتح البارى، ج ١، ص ٤٥٢؛ سير اعلام النبلاء، ج ٧، ص ٨٠ و ج ٨، ص ٢١٠.

[٣] . فيض القدير مناوى، ج ٦، ص ٤٧٤.