ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٠٢ - ابن تيميه و حديث «من شهر علمم و على دروازه آن»

جانم فدايت اى بهترين ركوع كننده!

آن‌گاه خدا در مورد تو نيكوترين ولايت را نازل فرمود.

و آن را در كتاب شريعت ثبت نمود.[١]

قاضى ايجى، جرجانى، تفتزانى و قشچى از بزرگان اهل سنت گفته‌اند: «اجماع مفسران بر اين است كه اين آيه در شأن و فضيلت على نازل شده است.»[٢]

آلوسى نيز مى‌گويد: «اين آيه نزد معظم محدثان در باره‌اى على نازل شده است.» و باز مى‌گويد: غالب اهل اخبار بر اين هستند كه اين آيه در باره‌اى على نازل شده است.»[٣]

پس شكى در اين‌كه آيه مذكور در شأن اميرالمؤمنين عليه السلام نازل شده است باقى نمى‌ماند. چون اخبار ياد شده داراى سندهاى صحيح مى‌باشد. سند ابن ابوحاتم در تفسيرش و دو سند ابن كثير در تفسيرش كه از ابن مردويه روايت كرده و سندى كه رزين ابدرى در «جمع بين صحاح سته» از نسائى روايت كرده همه صحيح مى‌باشند. پس مثل هميشه ابن تيميه اين جا نيز از خود اجماع بر دروغ بودن اين خبر را بافته و ساخته است.

[١] . تفسير روح المعانى آلوسى، ج ٦، ص ١٦٨؛ شواهد التنزيل، ج ١، ص ٢١٤؛ نظم الدرر السمطين زرندى، ص ٨٨؛ مناقب خوارزمى، ص ٢٦٥، ح ٢٤٧؛ فرائيد السمطين، ج ١، ص ١٨٩ و ديگران.

[٢] . المواقف فى علم الكلام، ص ٤٠٥؛ شرح مواقف، ج ٨، ص ٣٤٠؛ شرح المقاصد، ج ٥، ص ١٧٠؛ شرح التجريد قشچى، ص ٣٦٨.

[٣] . تفسير آلوسى، ج ٦، ص ١٦٦ و ١٦٨.