ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٣٦٨ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

من أخاف أهل المدينة ظلما أخافه الله وعليه لعنة الله والملائكة والناس أجمعين لا يقبل الله منه يوم القيامة صرفا ولا عدلا؛[١] هر كه با ظلم اهل مدينه را بترساند خدا او را خواهد ترسانيد و لعنت خدا و ملائكه و همه‌اى مردم بر او باد و در روز قيامت خداوند هيچ عملى را از او نخواهد پذيرفت.

اين حديث را اميرالمؤمنين عليه السلام جابر، عباده بن صامت، ابوامامه، سائب بن خلاد، عبدالله بن عمرو، خلاد و صفيه روايت كرده‌اند.

باز هم پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله فرمودند: «هر كه بخواهد بر اهل اين شهر (مدينه) بدى برساند خداوند او را در آتش جهنم آب خواهد كرد، همان گونه كه نمك در آب، آب شده و از بين مى‌رود.»[٢]

(البته بايد توجه داشته باشيم كه وهابى‌ها نيز در زمان محمد بن عبدالوهاب و بعد از وى چنين اعمال را با اهل مدينه انجام داده‌اند.)

در حديث صحيح پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله فرمودند: «امر امتم پيوسته پابرجا خواهد بود تا اينكه مردى از بنى اميه به نام يزيد بر آن صدمه وارد كند.»[٣]

با وجود اين گونه روايات، ابن تيميه مى‌گويد: «يزيد از اهل بهشت است.»

[١] . مسند احمد، ج ١، ح ١٢٩٧، ج ٣، ح ١٤٨٦٠ و ١٥٢٦٢ و ج ٤، ص ٥٥، ح ١٦٦٠٦ و ١٦٦٠٨ و ١٦٦١١ و ١٦٦١٤؛ سنن الكبرى نسائى، ح ٤٢٦٥ و ٤٢٦٦؛ مجمع الزوائد، ج ٣، ص ٦٥٨ و ج ٤، ص ٣٦٣١؛ احاديث صحيحه البانى، ج ٥، ح ٢٣٠٤.

[٢] . صحيح مسلم، ج ٤، ص ١٢١ و ١٢٢،( با ٤ سند)؛ مصنف عبدالرزاق، ج ٩، ص ٢٦٣، ح ١٧١٥٤ و ١٧١٥٦؛ مسند احمد، ج ١، ص ١٨٠ و ١٨٤، و ديگران.

[٣] . سير اعلام النبلاء، ج ٤، ص ٣٩.