ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٢٥٥ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

أو هشام. ابن حجر اسامى كسانى را كه در اين نشست شراب‌نوشى بودند، ذكر كرده و گفته است: ابوبكر در اين خبر يك ابوبكر ديگر است. سپس مى‌گويد: ولى قرينه ذكر عمر در اين خبر غلط نبودن ذكر ابوبكر بن ابى‌قحافه را ثابت مى‌كند.[١] از حديث امام بخارى نيز كه اسامى اين دو نفر را به «فلان وفلان» تغيير داده است اين واقعيت استفاده مى‌شود.

٢. چون تحريم خمر نازل شد، عمر گفت: خدايا براى ما در مورد خمر بيان روشن‌تر نازل كن، پس آيه دوم: «يسألونك عن الخمر و الميسر» كه در سوره بقره است نازل شد و پيامبر اكرم عمر را خواست و آيه را برايش تلاوت فرمود. عمر باز گفت: خدايا در مورد خمر براى ما بيان روشن‌تر نازل فرما. پس اين آيه نازل شد: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصابُ وَ الْأَزْلامُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ. إِنَّما يُرِيدُ الشَّيْطانُ أَنْ يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ فِي الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ وَ يَصُدَّكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ عَنِ الصَّلاةِ فَهَلْ أَنْتُمْ مُنْتَهُونَ» عمر گفت: انتهينا، انتهاينا.[٢] (مائده، ٩٠ و ٩١.)

سند اين خبر را حاكم، ذهبى، البانى در حاشيه ترمذى و نسائى و شعيب در حاشيه مسند احمد صحيح دانسته‌اند و ابن حجر مى‌گويد: على بن مدينى و ترمذى‌

[١] . فتح البارى، ج ١٠، ص ٣١؛ صحيح بخارى، ح ٢٣٣٢ و ٤٣٤١ و ٤٣٤٤ و ٥٢٥٨ و ٥٢٦٠ و ٥٢٦٢ و ٥٢٧٨ و ٥٢٩٩ و ٦٨٢٦.

[٢] . سنن ترمذى، ج ٤، ص ٣٢٠، ح ٥٠٤٢ و ٥٠٤٣؛ سنن ابى‌داود، ج ٢، ص ١٨٢، ح ٣٦٧٠؛ سنن الكبرى نسائى، ج ٣، ص ٢٠٣، ح ٥٠٤٩؛ مسند احمد، ج ١، ص ٥٣، ح ٣٧٨؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٢، ص ٣٠٥، ح ٣١٠١؛ فتح البارى، ج ٨، ص ٢١٠؛ تفسير طبرى و تفاسير ديگر.