ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٣٨ - ابن تيميه و تكذيب وجود خليفه اول در جيش اسامه

١. به پيامبر صلى الله عليه وآله گفتيم: چه كسى به (جنازه‌اى) شما نماز مى‌خواند؟ فرمودند: خداوند شما را بيامرزد و از پيامبرتان جزاى خير دهد، پس ما گريه كرديم وپيامبر صلى الله عليه وآله نيز گريه كردند و فرمودند: چون مرا غسل وكفن كرديد مرا در سريرم در همين منزلم لب قبرم بگزاريد. سپس مدتى از نزد من خارج شويد، همانا اول كسى كه بر من نماز مى‌خواند خليلم جبرئيل، سپس مكائيل و ... خواهند بود.[١]

٢. اين خبر ابوبكر، با موت بسيارى از پيامبران كه از مكان موت خود به مكان‌هاى ديگر منتقل گرديده‌اند منافات دارد و همانا طبرى بعضى از آن‌ها را در اخبار انبياى بنى اسرائل ذكر كرده است. حال آن‌كه ابوبكر در اين حديث مى‌گويد: پيامبران در همان مكانى كه از دنيا مى‌روند دفن مى‌شوند.[٢]

با اين بيان روشن شد، ابن تيميه كه خود را براى خوانندگان كتابش پرهيزگار جلوه داده، تنها به اخبار باطل و بى‌اساس چنگ زده و مسلمات فراوان را انكار كرده است.

اما در مورد داناترين اين امت بودن عمر بن خطاب تنها اعتراف ابن تيميه را براى شناخت دروغگويى او بيان كرده و به همان كفايت مى‌كنيم؛ زيرا عدم آگاهى خليفه دوم از احكام فراوان و مخالفت‌هاى صريح او با نصوص، فراوان است كه نياز به ذكر آن‌ها نيست.

[١] . طبقات ابن سعد، ج ٢، ص ٢٥٧؛ انساب الاشراف، ج ١، ص ٢٤٤؛ تاريخ طبرى، ج ٢، ص ٤٣٥؛ معجم الاوسط، ج ٩، ص ١٩٦، ح ٤١٤٣؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٣، ص ٦٢، ح ٤٣٩٩؛ مطالب العاليه، ج ١٢، ص ٢٩٤، ح ٤٤٥١ و ٤٤٥٢.

[٢] . شرح نهج البلاغه، ج ١٣، ص ٣٩.