ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٦٩ - ابن تيميه و حديث بستن درها

واو اول كسى است كه قيامت با من مصافحه مى‌كند و او صديق (بسيار راستگوى) بزرگ‌تر است و فرق گزارنده‌اى است كه بين حق و باطل فرق مى‌گذارد و ميان آن‌ها جدايى مى‌اندازى ....»

اين حديث را اميرالمؤمنين عليه السلام، ابوذر، مقداد، سلمان، ابن عباس، ابوليلى، ابورافع، عباد بن عبد الله و حذيفه روايت كرده‌اند.

٣. پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله فرمودند: «به زودى بعد از من فتنه به پا مى‌شود. وقتى چنين شد، ملازم على باشيد؛ زيرا بدون شك على جداكننده بين حق و باطل است.»[١]

٤. پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه وآله فرمودند: «بعد از من بين مردم جدايى و اختلاف به وجود مى‌آيد. در آن وقت اين (على) و يارانش با حق خواهند بود.»[٢]

اما جواب در مورد حديث دوّم:

سخن مذكور را شمار زيادى از صحابه در باره اميرالمؤمنين عليه السلام گفته‌اند كه ما به سخنان آنان اشاره مى‌كنيم: ١. «ما منافقان را (در زمان پيامبر) جز از روى دشمنى‌شان با على بن ابى‌طالب نمى‌شناختيم.»

صحابه‌اى كه چنين سخنى را گفته‌اند عبارت هستند از: ابن مسعود، ابن عمر، ابوسعيد، جابر، محمد بن ميثم و جماعتى از صحابه.[٣]

[١] . الاصابه ابن حجر، ج ٢، ص ٦٥٧، ج ٤، ص ١٦٩؛ انسان العيون، ج ١، ص ١٨٠؛ كنز العمال، ج ١١، ص ٦١٢، ح ٣٢٩٦٤.

[٢] . معجم الكبير، ج ١٩، ص ١٤٧، ح ٣٢٢؛ كنز العمال، ج ١١، ص ٦٢١، ح ٣٣٠١٦.

[٣] . سنن ترمذى، ج ٢، ص ٢٩٩، ج ٥، ص ٥٩٣، ح ٣٧١٧؛ فضائل الصحابه احمد، ج ٢، ص ٥٧٩، ح ٩٧٩ و ١٠٨٦ و ١١٤٦؛ حلية الاولياء، ج ٦، ص ٢٩٥؛ الاستيعاب، ج ٣، ص ٤٦؛ معجم الاوسط، ج ٢، ص ٣٢٨، ح ٢١٢٥؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٣٢؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٣، ص ١٣٩، ح ٤٦٤٣؛ انساب الشراف، ص ١١٣؛ تاريخ ابن عساكر، ج ٤٢، ص ١٨٥ و ٢٨٨ و ٣٧٤( با ١٤ سند)؛ تفسير قرطبى، ج ١، ص ٢٦٧.