ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ١٤٧ - ابن تيميه و تكذيب وجود خليفه اول در جيش اسامه

كرده و بعد مى‌گويد: «از امام شافعى و غير او نيز روايت شده است كه خلفا سه نفر بودند: ابو بكر، عمر و عثمان. و آنچه از اخبار نبوى صحيح آورده‌اند همه حق است و خلافت كاملى كه مسلمانان همگى به اتفاق آن را قبول داشتند و زير پرچم آن با كافران جنگيدند و در آن اسلام پيروز گرديد، همانا خلافت ابو بكر، عمر وعثمان بود، ولى در مورد خلافت على اهل قبله با هم اختلاف دارند و در آن براى مسلمانان نه قوتى بود و نه براى كافران نقصى به وجود آورده شد. در آخر اين متناقض باز سخنان قبلى خود را گويا تكذيب مى‌كند و مى‌گويد: ولى اين در خليفه‌اى راشد بودن على قدحى وارد نمى‌كند، اما مانند ديگر خلفا او نفعى به اسلام نداشت و امت از او آن‌گونه‌اى كه از ديگران اطاعت كرد اطاعت نكرد و در زمانش خلافت تام و عام حاصل نشد، چنان‌كه در زمان سه خليفه اول حاصل شد، با اين كه او از خلفاى راشدين است.[١]

جواب: اينك پاسخ ما بر اين سخنان:

قبل از پاسخ به اباطيل ابن تيميه، به اين نكته مهم و واقعيت اسلامى توجه كنيد كه چنان‌كه به مناسبت در اين كتاب اشاره كرديم پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله از جنگ‌هاى اميرالمؤمنين عليه السلام خبر دادند و مسلمين را به همراهى و كمك آن حضرت امر فرمودند و حكم مخالفان آن حضرت را مشخص نمودند و همچنين از مظلوميت اهل بيت عليهم السلام و صلح امام حسن عليه السلام و قيام امام حسين عليه السلام و ... نيز خبر دادند، ولى در مقابل از فتوحات هيچ يك از خلفا كه ابن تيميه و همچنين امروزه وهابى‌ها

[١] . منهاج السنة، ج ٤، ص ٤٠٢ و ٤٠٤.