روح از نظر دين، عقل و علم روحى جديد - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٢٠ - آيات قرآن چه دلالتى دارند؟

«فَأُدْخِلُوا» كه به صيغه ماضى تعبير شده نه مضارع. بعضى از دانشمندان اين تعبير را به لحاظ متيقن الوقوع بودن عذاب پنداشته‌اند كه در قرآن نظايرى دارد.

بهرحال اشكالى كه به نظر نگارنده وارد مى‌آيد اين است كه، قوم نوح بدتر از فرعون و درباريان او نيستند در حالى كه قرآن ادخال آنها را در آتش مربوط به قيامت دانسته و عذاب برزخ آنها، عرضه شدن بر آتش بيان شده است. بنابراين ممكن است كه به استناد آن آيه بگوييم، زمان ادخال نار، قيامت باشد. و الله العالم.

٧- تَاللَّهِ لَقَدْ أَرْسَلْنا إِلى‌ أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ فَهُوَ وَلِيُّهُمُ الْيَوْمَ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ‌ (نحل ٦٣).

به خدا سوگند ما (رسولانى را) بسوى امتهائى پيش از تو فرستاديم، شيطان براى آنها كارهاى‌شان را زينت داد پس همان شيطان امروز ولى آنها است و براى آنها است عذاب دردناك.

گفته شده است كه مراد از امتهاى گذشته مردگان و هالكين هستند و ولى بودن شيطان براى آنها از اينرو است كه آنان در برزخ از دوستان شيطان مى‌باشند و در همين برزخ عذاب دردناكى دارند.

ولى اگر مراد از امتها، يهود، نصارى و غيره باشند و معناى ولايت شيطان متابعت امروزى پيروان اين امتها از او باشد، آيه از محل بحث خارج مى‌گردد و عذاب دردناك حسب الظاهر مربوط به قيامت مى‌شود.