روح از نظر دين، عقل و علم روحى جديد - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٤ - فصل ششم عالم ذر

حالى كه در صلب آدم ذراتى بودند- پيمان گرفت‌[١].

البته ذكر ولايت از باب مثال به فرد خفى است وگرنه از توحيد و نبوت نيز پيمان گرفته شده است، كه در حديث بكير به آن تصريح شده بود.

بلى مدلول آيه مغاير مدلول حديث است و مطابقتى با هم ندارند، چه آيه از پيمان گرفتن همه ذريه‌ى آدم خبر نداده، بلكه از پيمان گرفتن از ذريه بنى آدم اخبار فرموده است و اين اشكال در بسيارى از احاديث اين مقام جاريست و جواب درستى از آن بنظر نمى‌رسد. و در آيه مباركه اين سئوال هم پيدا مى‌شود كه ميثاق مذكور در چه دوره‌اى از ذريه بنى آدم گرفته شده است؟ ممكن است گفته شود در دوره فرزندان بلا فصل حضرت آدم (ع) گرفته شده است.

در خبر ديگرى از آن حضرت در تفسير آيه شريفه: «هذا نَذِيرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولى‌» چنين نقل شده است:

ان الله تبارك و تعالى لما ذرأ الخلق فى الذر الاول اقامهم صفوفا قدامه بعث الله محمدا (ص) فامن به قوم و انكره قوم (آخر) فقال الله: «هذا نذير من النذر الاولى» يعنى به‌[٢]

[١] - بحار الانوار، ج ٥، ص ٢٣٤ سند حديث معتبر است ولى مصدر آن تفسير قمى و بصائر الدرجات و محاسن برقى است. و بعيد نيست به مجموع آن اكتفا شود هرچند كه نسخه هركدام به مجلسى مرحوم به سند معتبر نرسيده است و جامع تفسير قمى نيز مجهول است.

[٢] - معلوم نيست كه اين جمله( يعنى ...) از امام است يا از قمى يا از يكى از راويان.