روح از نظر دين، عقل و علم روحى جديد - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٢٤ - آيات قرآن چه دلالتى دارند؟

آنانى كه در راه خداوند كشته شده‌اند، مرده مپنداريد بلكه زندگانى‌اند كه پيش پروردگار خود روزى مى‌خورند به آنچه خدا از فضلش به آنها داده است خوشحالند و از اوضاع بازماندگان خوش هستند.[١] خوف و حزنى بر آنان نيست، به نعمت و فضل خدا كسب خوشى مى‌كنند.

اين آيه حيات، علم و فعل (رزق، استبشار و فرح) را براى كشته شدگان در راه خدا اثبات مى‌دارد.[٢].

[١] - اگر جمله يستبشرون را به« بشارت مى‌دهند» معنى كنيم، و آن را به معناى يبشرون بدانيم معناى آيه چنين مى‌شود: شهدا به كسانى كه به آنان ملحق نشده‌اند( مجاهدينى كه هنوز شهيد نشده‌اند) بشارت مى‌دهند كه براى آنان ترس و اندوهى نيست و اين معنى( كه استبشر بمعناى بشر باشد، در چند كتاب لغت ذكر شده است و استعمال فعل لازم بمعناى فعل متعدى نظاير فراوان دارد.

اگر يستبشرون را به معناى( طلب بشارت مى‌كنند) بگيريم، كه معمولا ماده استفعال چنين است، معناى آيه چنين مى‌شود: شهدا در پى خبر خوش از رسيدن مجاهدان و پيوستن آنان به خود مى‌باشند آنچه در متن ذكر شده احتمال سوم است همانند يستبشرون بنعمة من الله و فضل.

[٢] - فى صحيح ابى بصير المروى عن تفسير القمى كما فى المجلد الثالث من البحار ص ١٥١ عن الصادق حول هذه الاية و هم و الله شيعتنا اذا دخلوا الجنة و استقبلوا الكرامة من الله استبشروا بمن لم يلحق بهم من اخوانهم من المؤمنين فى الدنيا الا خوف عليهم و لا هم يحزنون. ذيل الرواية يدل على ان المراد بالجنة المذكورة فى صدرها هى جنة البرزخ كما لا يخفى. ولى در اعتبار تفسير قمى ترديد وجود دارد.