روح از نظر دين، عقل و علم روحى جديد - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢٢٦ - آيات قرآن چه دلالتى دارند؟

رِزْقاً حَسَناً وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ لَيُدْخِلَنَّهُمْ مُدْخَلًا يَرْضَوْنَهُ‌ (حج ٥٨- ٥٩).

كسانى كه در راه خدا مهاجرت كرده‌اند و سپس كشته شده يا مرده‌اند، همانا خداوند به آنها رزق خوبى مى‌دهد و خداوند بهترين رزق دهندگان است و آنها را در جائى كه بپسندند داخل مى‌نمايد.

اگر اثبات شود كه رزق حسن در برزخ است مى‌شود از اين آيه عموم حكم را براى همه صلحاى مؤمنين استنباط نمود زيرا در اين صورت حيات برزخى و ثواب آن براى دو دسته ذكر شده است؛ يكى شهداء و ديگر مردگانى كه براى خدا هجرت كرده‌اند و مطمئناً هجرت فى سبيل الله از اكثر طاعات خصوصيت مهم‌ترى ندارد، و لذا مى‌شود كه ذكر آن بعنوان مثال باشد، بلى دوام اين رزق حسن از آيه مفهوم نمى‌شود.

براى اثبات اين احتمال مى‌توان اقتران مقتولين فى سبيل الله به مردگان مذكور، كه داراى حيات و رزق برزخى هستند و ذكر رزق را كه درباره ثواب برزخى شهدا وارد شده است، بعنوان شاهد بيان كرد.

و لى جمله‌ «لَيُدْخِلَنَّهُمْ» ظاهراً بيان جلمه‌ «لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللَّهُ» است و ظاهراً مراد از اين مدخل، بهشت است. بنابراين، رزق حسن، نعمتهاى بهشت خواهد بود و شاهد فوق ضعيف مى‌گردد و لذا نمى‌توان آيه را مورد استدلال قرار داد. و الله العالم بكلامه.

٥- كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ (آل عمران ١٨٥).