روح از نظر دين، عقل و علم روحى جديد - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٢١٨ - آيات قرآن چه دلالتى دارند؟

بنابراين لازم نيست عذاب برزخ براى اينگونه افراد پليد، دليل آن براى مطلق تبهكاران، حتى بدكاران اهل ايمان، باشد.

٢- «فَكَيْفَ إِذا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ» (محمد ٢٧).

پس چگونه باشند زمانى كه ملائكه آنان را بگيرند در حالى كه به صورت و پشت‌هاى آنان مى‌زنند.

٣- «وَ لَوْ تَرى‌ إِذْ يَتَوَفَّى الَّذِينَ كَفَرُوا الْمَلائِكَةُ يَضْرِبُونَ وُجُوهَهُمْ وَ أَدْبارَهُمْ وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ‌ ذلِكَ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ‌ ... كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَفَرُوا بِآياتِ اللَّهِ فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ. (انفال ٥٠- ٥٢).

ظاهر اين دو آيه اين است كه كتك كارى تبهكاران توسط ملايكه در موقع قبض روح باشد نه پس از آن تا مثبت مرام باشد و تشبيه به عادت فرعونيان، در كفر و عكس العمل آن است نه در عذاب برزخ، خصوصاً كه كفار گذشته نيز با فرعونيان ذكر شده است و نيز كتك خوردن كفار پس از مردن ربطى به عذاب برزخ ندارد، زيرا عذاب قبر در مرحله اول، ثابت و از محل بحث ما خارج مى‌باشد.

٤- «وَ لَوْ تَرى‌ إِذِ الظَّالِمُونَ فِي غَمَراتِ الْمَوْتِ وَ الْمَلائِكَةُ باسِطُوا أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَكُمُ الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذابَ الْهُونِ» (الانعام ٩٣- ٩٤).

اگر ميديدى هنگامى كه ستمكاران در سختى‌هاى مرگ‌اند و ملايكه آنها را در قبض روح كردن اذيت مى‌كنند، امروز جزا داده‌