افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٤ - ٣ - تأثير قرآن بر انسان ها(داستان مهيج)

١١- مسافرانى كه از سفر مشروع برگردند عيادتشان نمايند.

١٢- حقوق واجبه مالى خود را به مستحقين آن بدهند.

١٣- از راهنمايى به افراد ناآشنا به قوانين دين و يا شئون سعادت‌بخش ديگر كوتاهى نكند.

١٤- صفات رذيله مخصوصا كبر و خودخواهى و خودپسندى را از خود دور كنند.

١٥- از لغزش‌ها و خطاهاى برادران خود در گذرند.

١٦- با مردم، تندخو بد اخلاق نباشند.

١٧- از عمل و سخنى كه براى مردم نفعى ندارد خوددارى كنند.

مدت يك ماه به همين مواد عمل كردند و بعد از يك ماه راپور كارشان چنين بود[١]:

١- يكهزار و پنجصد مريض را عبادت كرده بودند.

٢- دو هزار و هفتصد تن مسافر را زيارت نموده بودند.

٣- پنجصد تن را كه از مجامع عمومى غيبت كرده بودند بازديد كرده بودند.

٤- دوازده هزار حاجت حاجتمندان را برآورده كرده بودند.

٥- هشتصد تن را از نوشيدن شراب توبه داده بودند.

٦- يكهزار و سيصد بى‌نماز را به نماز آورده بودند.

٧- هشتاد كارمند و مستخدم دولت انگليس (در مصر) را وادار به استعفا نموده بودند.

٨- چهارصد فاحشه را توبه داده بودند.

٩- پانصد تن سرمايه‌دار را وادار كرده بودند كه از اشياى لوكس و تجملات خارجى خريدارى نكنند.

[١] . اكثر اين موارد از آيات قرآن مجيد گرفته شده و در دو سه ماده باقى مانده از احاديث و عمومات و مطلقات قرآن استفاده شده است. بلى:

گر توبه كرده باز به قرآن عمل كنيم عزت بگيرد از كف ذلت زمام ما