افق اعلى - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٦١ - معراج در احاديث در ضمن چند فصل
١- رواية عبدالله بن عطا از امام باقر (ع) جبرئيل «براق» را براى رسول خدا (ص) آورد كه كوچكتر از قاطر و استر[١] و بزرگتر از ألاغ بود دو گوش او مضطرب بود، چشم (چشمان) او در حافر (سُم پاى)، او بود فاصله قدمش به درازى ديد چشمش بود، وقتى به كوهى (بلندى) مىرسيد دو دست او كوتاه مىشد و دو پاه او دراز، وقتى پايين مىآمد دستهاى او دراز مىشد و پاهاى او كوتاه (بشكل اوتوماتيك) يال و كأكُل او از طرف راست دراز و رها بود و دو بال از پشتش بود.[٢]
٢- به سند معتبر از امام رضا از پدرانش (عليهم السلام) از رسول خدا (ص): خداوند براى من براق را مسخّر فرمود و آن جنبندهاى است از جنبندگان بهشت، نه كوتاه و نه دراز، اگر خدا به او إذن مىداد دنيا و آخرت را به يك گردش مىگشت و رنگ آن از همه جنبندهها نيكوتر است[٣].
٣- از ابن عباس مرسلًا نقل شده: كه پيامبر در جواب جماعتى از يهوديها فرمود: خداوند براى من «براق» را مسخّر كرد كه از همه دنيا بهتر است و آن جنبندهاى است از جنبندههاى بهشت، رويش مانند روى آدمى، دست و سُم آن مانند سُم هاى اسپ است و دم گاو، بالاتر از حمار و پايين تر از استر، زمين آن از يك ياقوت سرخ بود و ركاب آن در ... هزار (هفتاد هزار) زمام و جلو از طلا داشت دو بال مزين (يا ملبّس) به دُرّ (و جوهر) و ياقوت و زَبَرجَد، بين دو چشم او نوشته شده بود لا اله إلّا الله وحده لا شريك له، محمّدٌ رسولُ الله.
٤- به سند غير معتبر از ابن عباس پيامبر (ص) فرمود: در قيامت غير از ما، چهار نفر سواره نيستند ... من بر «براق» سوارم كه رويش روى إنسان است و گونهاش گونه اسپ و يال او لؤلؤ
[١] - استر و قاطر حيوانى كه از آميزش لاغ و اسپ بوجود آيد.
[٢] - روضه كافى ٣٧٦ و بحارالأنوار ج ١٨/ ٣١١.
[٣] - عيون اخبار الرضا ٢٠٠ و بحارالأنوار ج ١٨/ ٣١٦.