علوم حدیث - علوم حدیث - الصفحة ٤٦١

به نظر نویسنده، اعتماد عده‌ای از شخصیت‌های برجسته حدیث‌شناس متآخر و معاصر به کتاب حرانی، یکی از معاضدهای اعتبار آن است.

علو متن

علمای قرن حاضر یکی از راه‌های مهم صحت روایت را بررسی متن حدیث دانسته‌اند و عدم مخالفت متن حدیث با قرآن کریم، احادیث و سنت قطعی معصومان:، مقتضیات عقلی، واقعیات تاریخی، قطعیات علمی، هم‌سویی با دیدگاه‌های سیاسی و فرقه‌ای و ضروریات دین را از شرایط اعتبار حدیث شمرده‌اند و بیشتر روایت تحف العقول از این آسیب‌ها مبرا هستند.[١]

برخی گفته‌اند: بحث سندی را فاقد موضوعیت و ارزش ذاتی می‌دانند. و فقط ارزش آن را در این می‌دانند که راهی برای اطمینان صدور حدیث از معصوم† فراهم می‌کند.

آیت الله جوادی آملی نوشته است:

از هر راهیکه این اطمینان [صدور روایت و زیارت از امام معصوم†] حاصل شود، کفایت می‌کند؛ خواه به عدالت راوی باشد یا وثاقت وی؛ به علو متن باشد یا عمل کردن فقها به آن یا هر راه دیگری.

[١]. همان، ج ١، ص ٩.