این صفت می‌تواند در بارة شیعه نیز به کار رود. ایشان برای اثبات مقصود خود ر ا، واژه تصحیف[١] شده دانسته و آن را «شیعه مقصره» خوانده است که دلیلی بر این سخن وجود ندارد.

علاوه بر آن، علامه طباطبایی نوشته است:

ابی اسحاق القمی، نقل کرده است که به امام محمد بن علی باقر† عرضه داشتم: یا بن رسول اللَّه، از «المؤمن المستبصر» برایم بگو که وقتی دارای معرفت می‌شود و کمال می‌یابد، آیا باز هم زنا می‌کند؟ فرمود: به خدا سوگند! نه‌ ...[٢]

ب. نصیری بودن

مدرسی نوشته است:

وجود وصیت مفضل در کتابی که تنها به ذکر احادیث حضرت رسول و یازده امام [به جز امام دوازدهم] می‌پردازد، می‌تواند دلیل نُصیری بودن مؤلف باشد و نشان دهنده آن است که وی در میان شیعیان نصیری حرّان از موقعیت خوبی برخوردار بوده است.[٣]

[١]. برای مطالعه بیشتر ر.ک: همان، ج ٢، ص ٦٥ ـ١٥٢، برای نمونه بیشتر ر.ک: ج٢، ص٦٥‌ ـ ١٥٢؛ ج ٢، ص ١٩٣ ـ ١٩٤ ؛ ج ١٠، ص٨٠‌ ـ ٨٦؛ ج ١٠، ص ٣٣٢‌ـ ٣٣٩؛ ج ١١، ص ٢٤ و ٧٢، و... .

[٢]. همان، ج ١٣، ص ٣٠ ـ ٣٥.

[٣] استاد یار دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی.