و التّفصیل فی ذلک المقام موکول إلی الکتب الکلامیة، و من أراد اقتباس النّور فی هذا الباب من کلام الأئمة فعلیه بالرّجوع إلی باب الفرق بین الرّسول و النّبی و المحدّث، و هو ثالث أبواب کتاب الحجّة من الکافی.[١]

عنوان‌دهی، تقسیم‌بندی و شرح موضوعی سخنان امام

‌قسمت‌ها و فقرات مختلفی که توضیح و شرح خاصی را می‌طلبیده با عنوان دهی متناسب با فراخور بحث، مطلب را جدا کرده و سپس به توضیح آن پرداخته است. این نکته در جای جای شرح، بویژه در خطبه‌ها و نامه‌ها به وضوح هویداست، ولی در حکمت‌ها نمود کمتری دارد؛ به عنوان نمونه ذیل خطبه ١٠٢ عنوانی با نام«فی فوائد العزلة و خمول الذکر» باز کرده و کوشیده تا فوایدی را که برای عزلت گزینی و مناجات با خدا در دوری از خلق می‌توان برشمرد، بیان کند.[٢] همچنین در ادامه، با توجه به کلام امام بحث را به سمت نمّامی و سخن چینی برده و سخنانی در این باب ایراد کرده است.[٣] یا در قسمتی از شرح خود ذیل کلامی از امام که می‌فرماید: «اللّهمّ إنّی أوّل من أناب و سمع و أجاب‌ ...». عنوانی باز کرده به این نام: «تنبیه لا خلاف بین المسلمین إلّا من شرذمة من العامة العثمانیة فی أنّ أمیر المؤمنین† سبق النّاس کلّا إلی الاسلام و التّوحید».[٤]

[١]. همان، ج ٥، ص ٢٨ ـ ٣٠.

[٢]. همان، ج ٨ ، ص ٢٣٨ ـ ٢٥٣.

[٣]. همان، ج ٢٠، ص ٣٥٣ ـ ٣٥٤. البته این مولفه در نامه‌ها نمود بیشتری دارد چه این که غالباً مخاطب نامه‌ها مشخص هستند.

[٤]. همان، ج ٣، ص٣٨ ـ ٤٠.