شرح منهاج البراعة فی شرح نهج البلاغة اثر گران‌ارج میرزا حبیب الله خویی شرحی برجسته و مفصل از نهج البلاغة است. در این شرح ـ که به صورت ترتیبی پیش رفته است ـ شارح کوشیده مباحث گونه گون ادبی، روایی، اخلاقی و هم چنین تاریخی و کلامی را عرضه نماید. به علاوه، در مناقشه با شرح ابن ابی الحدید سعی کرده به مناسبت و فراخور بحث به نقادی بپردازد. خصوصیات کلی شرح ـ که سبب شده متمایز از شروح پیشین خود باشد ـ عبارت‌اند از: بسط و تفصیل نویسی، تقید شارح نسبت به نقل آیات و روایات در شرح کلام امام، ویژگی‌های ادبی و کلامی در منهاج البراعة با دو گزاره و مؤلفه برمی‌خوریم که سبب شده، شرح از نظم و ساختار مناسبی برخوردار باشد: از آن جمله است گزاره‌ها به لحاظ ساختار و گزاره به لحاظ محتوا که در مقاله به تفصیل از آنها سخن رفت. از جمله موارد «آسیب شناسی شرح منهاج البراعة» که در مقاله به طور مفصل از آن‌ها سخن رفت، مشخص نکردن مصدر و منبع و یا گوینده برخی اقوال، تطویل‌گویی در شرح خطبه‌ها، بیان مطالب استطرادی در شرح، استطراد در بخش «اللغة» و عدم ارائه ترجمه فارسی روان است، که در مقاله به نمونه‌هایی از آنها اشاره شد.

کتابنامه

ـچشمه خورشید ( آشنایی با نهج البلاغة)، مصطفی دلشاد تهرانی، تهران: انتشارات دریا، چاپ دوم، ١٣٨٢ش.

ـالذّریعة الی تصانیف الشیعة، آقابزرگ تهرانی، بیروت: دارالاضواء، الطبعة الثانیة، [بی تا].

ـشروح نهج البلاغة، حسین جمعه عاملی، بیروت: مطبعة الفکر، ١٤٠٣ ق.

ـفی ظلال نهج البلاغة محاولة لفهم جدید، محمد جواد مغنیه، بیروت: دارالعلم للملایین، الطبعة الثالثة، ١٣٥٨ق.

ـمصادر نهج البلاغة و أسانیده، سید عبدالزهرا حسینی خطیب، بیروت: دار الزهرا، الطبعة الرابعة، ١٤٠٢ق.