چنان که خواهد آمد، شارح در بخش ادبی خود را موفق نشان داده است. این مؤلفه از برجستگی‌های این شرح به شمار می‌رود. وی در شروع شرح با استفاده از علم معانی، بیان و بدیع به زیبایی‌های کلام امام اشاره می‌کند و کوشیده به تفصیل با ذکر تعاریف انواع این علوم و تقسیم به زیرمجموعه‌های خود، به ذکر نمونه‌هایی از کلام امام پرداخته، افزون بر این مطلب، در جای جای شرح در بخش « اللغة» یا در ضمن شرح علاوه بر بیان لغات و اعراب کلمات به شکل مفصل به ذکر فصاحت و بلاغت امام پرداخته است.

منهاج شرحی کلامی

روش شارح در شرح خود، ذیل شروح مربوط به علم کلام، کلامی است. این نکته در لا به لای سخنان کلامی امام نمود بیشتری دارد. چنان که [خواهد آمد] در خطبه ٥٨ درباره قضا و قدر و تفویض امور و...[١]، نفی صفات خداوند در خطبه ٦٤ ،[٢]و[٣] اثبات مسأله امامت و خلافت امام علی (علیه السلام) (در میان عقاید فرق و مذاهب) در خطبه شقشقیه[٤]و ... به طور مفصل، بحث کرده است.

[١]. رجال النجاشی، ص٤٣٠، ش ١١٥٥.

[٢]. معجم رجال الحدیث، ج٢٠، ص ٢٣١، ش ١٣٢٢٨.

[٣]. ر.ک: تهذیب الاحکام، ج١، ص ٣١.

[٤]. معجم رجال الحدیث، ج٤، ص ٢١، ش ١٢٩١.