است.[١] این، بیش از پیش بر صحت و اعتبار این احادیث می‌افزاید؛ اما پیش از ذکر برخی از احادیث این موضوع، ابتدا لازم است توضیحی کوتاه در بارۀ نسبت این بدن با بدن مادری داده شود.

نسبت بدن ذرّه‌ای با بدن مادری

آنچه از مجموع کتاب و سنّت بر می‌آید، این است که همان طور که خداوند برای ایجاد درخت، بذری آفریده است و این بذر در دل خاک و با تغذیه از آب و هوا و مواد خاکی و جذب آنها به تدریج رشد می‌کند و ریشه و تنه و شاخه و برگ و میوه و کلّ پیکرۀ درخت را می‌سازد، برای آفرینش پیکرۀ مادی تمام انسان‌ها هم، چه حضرت آدم و چه دیگر افراد نسل وی، سال‌ها قبل از تولد از مادر، یک بذر وجودی به نام بدن ذرّه‌ای از خاک آفریده است که محور پیدایش بدن مادری است. قرآن کریم برای خلق انسان مراحلی را ذکر می‌کند و تعابیرِ تراب، طین، طین لازب، صلصال، صلصال کالفخّار، حماء مسنون

[١]. قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ†:‌ المؤمن ....إِذَا قَبَضَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ صَيَّرَ تِلْكَ الرُّوحَ فِی قَالَبٍ كَقَالَبِهِ فِی الدُّنْيَا فَيَأْكُلُونَ وَ يَشْرَبُونَ فَإِذَا قَدِمَ عَلَيْهِمُ الْقَادِمُ عَرَفُوهُ بِتِلْكَ الصُّورَة الَّتِی كَانَتْ فِی الدُّنْيَا ( همان).