توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٨٩ - مبحث دوّم چيزهايى كه تيمّم بر آنها صحيح است

(مسأله ٤٨١) كسى كه دسترسى به گرد و غبار ندارد و ناگزير است بر گِل تيمّم نمايد، بنابر احتياط واجب بايد پس از زدن دستها بر گِل آن را از دستها زايل كند، سپس به صورت و دستها بكشد.

(مسأله ٤٨٢) كسى كه قدرت بر استعمال آب ندارد و چيزى كه تيمّم بر آن جايز باشد در اختيار ندارد- حتّى گِل- چنين شخصى «فاقد الطّهورين» ناميده ميشود، و اداى نماز در وقت آن از او ساقط ميشود.

(مسأله ٤٨٣) شخص فاقد الطّهورين، اگر در اثناى وقت دسترسى به آب يا چيزى كه تيمّم بر آن صحيح است داشته، در اثر غفلت يا كوتاهى وضو يا تيمّم نكرده و بعداً از آن ناتوان شده، بايد بعداً نمازش را با طهارت قضا كند.

(مسأله ٤٨٤) كسى كه قبل از فرا رسيدن وقت آب داشته، آن را بيرون ريخته بعد فاقد الطّهورين شده، بنابر احتياط واجب بايد نمازش را بعد قضا كند.

(مسأله ٤٨٥) شخص فاقد الطّهورين اگر خودش كوتاهى نداشته باشد، بلكه زندانى و يا مثل زندانى باشد و اختيارى از خود نداشته باشد، نمازهايى كه از او فوت ميشود قضا ندارد.

(مسأله ٤٨٦) براى شخص فاقد الطّهورين در هر صورت احتياط مستحب اين است كه نمازش را بدون وضو و تيمّم به جا آورد و بعداً با طهارت آن را قضا نمايد.

(مسأله ٤٨٧) تيمّم بر خاك معابر عمومى كه زير پاى رهگذرها لگد مال ميشود، مكروه است.