توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٦٥٧ - فصل هشتم احكام اولاد

حق نگهدارى او را ندارد، بلكه به ولى مربوط ميشود، او هر كجا صلاح بداند، آنجا قرار ميدهد.

(مسأله ٣١٥٩) بچه عاقل و رشيد، هنگامى كه به سن تكليف رسيد، نه پدر، نه مادر و نه شخص ديگرى بر او ولايت ندارد، اگر بخواهد همراه پدر، مادر يا غير آنها زندگى كند، خودش تصميم ميگيرد، و اگر بخواهد مستقل شود آزاد است.

(مسأله ٣١٦٠) شايسته است پدر تربيت فرزندش را از نظر دينى، اخلاقى و جسمى به نيكوترين وجهى بر عهده بگيرد، او را بر انجام نماز، روزه، انفاق و احسان آموزش دهد. چنانكه در روايات آمده است: «از حقوق فرزند بر عهده پدر آنست كه تربيتش را نيكو نمايد».

و در حديث ديگر آمده است: «بچّه به مدّت شش و يا هفت سال براى بازى رها ميشود، در اين مدّت پدر او را از خودش جدا نمى سازد و در تربيتش تلاش ميكند. آنگاه به مدّت هفت سال خواندن و نوشتن به او ياد ميدهد. سپس هفت سال به او حلال و حرام ياد ميدهد.

(مسأله ٣١٦١) پدر لازم است فرزندش را با تعليم، تربيت، پند و اندرز از آداب و سنن جاهلى دور بگرداند و او را از لجام گسيختگى، بى بند و بارى، و سقوط در رذايل اخلاقى مصون بدارد.

(مسأله ٣١٦٢) پدر نبايد در تربيت فرزندان سستى و سهلانگارى نمايد، كه كوتاهى در تربيت فرزندان فساد و تباهى جامعه را به دنبال دارد. خداوند منّان در اين رابطه ميفرمايد: [يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَاراً][٣٥]:

[٣٥] ( ١) سوره تحريم( ٦٦)، آيه ٦.