توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٦٤٣ - فصل ششم احكام مهريّه

كامجوئى ميباشد، نه بر اساس انواع كامجوئيها.

(مسأله ٣٠٨٣) اگر كسى چيزى را به جاى مهريّه با رضايت همسرش به او پرداخت كند، اگر پيش از عروسى او را طلاق دهد، يا يكى از طرفين بميرد، نصف مهريّه تعيين شده را از او پس ميگيرند، نه نصف آنچه را كه به او پرداخت نموده است.

(مسأله ٣٠٨٤) اگر زن همه مهريّه يا قسمتى از آن را به شوهرش ببخشد، آنگاه مرد پيش از نزديكى او را طلاق دهد، يا پيش از نزديكى يكى از آنها بميرد، نصف مهر بر گردن زن است كه به مرد پرداخت كند.

(مسأله ٣٠٨٥) اگر مردى با زنى بر اساس عقد فاسدى كه در آن مهريّه تعيين شده، اشتباهاً نزديكى كند، بايد آن مهريّه را به او بپردازد، ولى اگر مهريّهاى در آن تعيين نشده بود، بايد مهرالمثل بپردازد.

(مسأله ٣٠٨٦) اگر انسان از روى اشتباه با زنى بدون عقد نزديكى كند، در اينجا نيز بايد مهرالمثل پرداخت كند، و اگر كسى او را به اشتباه انداخته به او مراجعه ميكند.

(مسأله ٣٠٨٧) اگر مردى زنى را مجبور به نزديكى كند، بايد مهرالمثل به او بپردازد، ولى اگر با رضايت او با وى زنا كند، در اين صورت مهريّه ندارد.

(مسأله ٣٠٨٨) سنگينى مهريّه مكروه است و در روايات پيشوايان (عليهم السلام) آمده است كه كم بودن مهريّه نشان بركت زن و سنگينى آن علامت شوم بودن اوست. همچنين مكروه است كه مهريّه بيش از «مهر السّنّه» باشد.

(مسأله ٣٠٨٩) مهر السّنّه عبارت است از ٥٠٠ درهم و آن معادل ٥/ ١٤٨٥ گرم نقره ميباشد، تقريباً.