توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٥٤٧ - فصل دوّم صيغه وقف و شرايط آن

بگيرد.

(مسأله ٢٦١١) اگر واقف براى وقف متولى و سرپرست تعيين كند، قبض كردن او كفايت ميكند، اگرچه خودش باشد.

(مسأله ٢٦١٢) با وجود متولى قبض كردن موقوفٌ عليهم شرط نيست، بلكه بنابر احتياط واجب كافى هم نيست.

(مسأله ٢٦١٣) اگر واقف متولّى و سرپرستى براى وقف تعيين نكرده باشد، قبض كردن طبقه نخست از موقوفٌ عليهم، به صورت دسته جمعى، و يا قبض ولى و يا وكيل آنها كافى است.

(مسأله ٢٦١٤) اگر برخى از طبقه موقوفٌ عليهم آن را قبض كند، به مقدار حصّه آنها وقف تحقّق پيدا ميكند.

(مسأله ٢٦١٥) اگر محلّى را براى فرزندان خردسال خودش وقف كرده كه آنها تحت سرپرستى خودش ميباشند، قبض خودش از طرف آنها كفايت ميكند.

(مسأله ٢٦١٦) چيزى كه به عنوان خاصّ وقف شده، بنا بر احتياط واجب براى تحقق وقف لازم است كه كارى متناسب با آن عنوان انجام پذيرد، مانند نماز در مساجد، اقامه مراسم در حسينيه ها و دفن مرده در گورستان.

(مسأله ٢٦١٧) اگر باغى را وقف كرده كه ميوه آن از آنِ فقرا باشد، بنابر احتياط واجب بايد به مقتضاى آن عمل نمايد.

(مسأله ٢٦١٨) اگر تعيين نكردن متولى به اين معنى باشد كه خود سرپرستى آن را به عهده بگيرد، در همه صورتها قبض خودش كافى خواهد بود.