توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٣٥٤ - بخش تكميلى

١) نوحه سرايى دروغين، كه مشتمل بر دروغ باشد.

٢) ستايش از صفات ناپسند، چون غارتگرى، چپاولگرى، آواز خوانى و امثال آنها، كه ستايش از آنها موجب ترويج باطل و تشويق مردم به صفات ناپسند ميباشد.

٣) ستايش از شخص ناپسند، از قبيل فردى كه سركرده گمراهى، يا مشهور به فسق و تجاوز به حقوق مردم باشد، كه ستايش از او ترويج باطل ميباشد.

(مسأله ١٧١٥) معامله با فردى كه اموالش با مال حرامى چون: ربا، رشوه، قمار، دزدى، ميفروشى و امثال آنها آميخته است، مانعى ندارد، مگر در موردى كه انسان بداند پولى كه به او داده ميشود پول حرام ميباشد.

(مسأله ١٧١٦) رفتن به خانه شخصى كه اموالش با حرام آميخته و استفاده كردن از اموال او و نشستن بر سر سفره او- با اجازه او- مانعى ندارد، مگر در موردى كه بداند آن خانه، آن شى‌ء و آن غذا- بالخصوص- حرام ميباشد.

(مسأله ١٧١٧) پذيرفتن هديه و بخشش از كسى كه اموالش با حرام آميخته است مانعى ندارد، مگر اينكه بدانيم آن هديه و بخشش- بالخصوص- حرام ميباشد، در اين صورت نمى توانيم در آن تصرّف كنيم و بايد آن را به مالك اصلياش برگردانيم، و اگر صاحب اصلى آن را نشناسيم، حكم مجهولالمالك بر آن جارى ميشود و حكم آن در بخش «لقطه» بيان خواهد شد.

(مسأله ١٧١٨) اگر شيعه با غير شيعه معاملهاى انجام دهد كه از نظر شيعه حرام باشد ولى از نظر غير شيعه جايز باشد، بر شيعه جايز است در آن مال تصرّف كند، ولى نه از جهت معامله حرام، بلكه از جهت الزام طرف به مقتضاى آيين خود.

(مسأله ١٧١٩) اگر انسان شراب، گوشت خوك و امثال آنها را به غير شيعه بفروشد، معامله حرام است، تسليم جنس نيز حرام است و مستحقِ‌