توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٣٤٠ - احكام تجارت

نيست، ولى آنچه لازم است در اينجا بيان شود اين است كسى كه براى طلب روزى حلال تلاش ميكند بايد دقيقاً مواظبت كند كه از كسبهاى حرام و نامشروع به شدّت پرهيز كند. رسول گرامى اسلام در خطبه مشهور خود كه در حجّة الوداع ايراد نمود، در اين رابطه فرمود:

٤) آگاه باشيد كه پيك وحى، حضرت روح الأمين، به دل من الهام نمود كه هرگز كسى نمى ميرد، جز هنگامى كه همه روزياش را به طور كامل دريافت كرده باشد، پس تقوا را پيشه خود سازيد و در طلب روزى راهى نيكو برگزينيد، و به تأخير افتادن آن- به جهت آزمايش- شما را وادار نكند كه آن را از راه حرام به دست آوريد، زيرا خداوند روزى را در ميان بندگان از راه حلال مقرّر فرموده است و آن را از راه حرام تقسيم نكرده است.

كسى كه تقوا را پيشه خود سازد و از مسير صبر و شكيبائى منحرف نشود، خداوند روزى او را از راه حلال به او عنايت ميفرمايد، ولى اگر كسى پرده درى كند و در اين راه شتاب نمايد و روزى خود را از راه حرام به دست آورد، خداوند به همان مقدار از روزى حلال او كسر ميكند و در روز قيامت به شدّت مورد مؤاخذه قرار ميگيرد.

روايات در اين رابطه بسيار فراوان، و از حدّ شمار بيرون است.

(مسأله ١٦٥٠) تنها راه در امان ماندن از حرام- در كسب و غير آن- آموختن احكام شرعى ميباشد. و لذا بايد مؤمنان به اين امر به شدّت اهتمام بورزند و هرگز در آن سستى و تنبلى نكنند، تا حدود الهى محفوظ بماند و احكام شرع اجرا شود و دادوستدها پاكيزه گردد، چنانكه از اصبغ بن نباته روايت شده كه گفت: