توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٢٠٦ - مبحث اوّل شرايط و موارد صحّت نماز جماعت

نمازش را به هم بزند و از سر بگيرد.

(مسأله ١٠٨٢) بايد صفهاى نماز جماعت به يكديگر متصّل باشد و هر مأمومى يا شخصاً به امام متّصل باشد و يا به وسيله ديگر مأمومين به امام متّصل باشد.

(مسأله ١٠٨٣) براى اتّصال مأمومين به امام، بايد در ميان آنها با ديوار و پرده و امثال آنها فاصله نيفتاده باشد.

(مسأله ١٠٨٤) اگر ديوار كوتاهى مثلًا به ارتفاع يك وجب در وسط فاصله شود مانعى ندارد.

(مسأله ١٠٨٥) اگر در ميان صفهاى جماعت ستون مسجد و يا ساقه درخت فاصله باشد، مانعى ندارد.

(مسأله ١٠٨٦) اگر نرده و يا شبكهاى كه سوراخهاى آن گشاد باشد، در ميان صفها حائل شود، مانعى ندارد.

(مسأله ١٠٨٧) بين صفهاى مردان و زنان، اگر با پرده و امثال آن فاصله بيفتد مانعى ندارد.

(مسأله ١٠٨٨) هر مأمومى ميتواند از جلو يا از چپ و يا راست به امام متّصل شود و اگر در ميان امام و مأموم و يا در ميان مأمومين كمى فاصله باشد مانعى ندارد، بلكه اتّصال عرفى كفايت ميكند.

(مسأله ١٠٨٩) بنابر احتياط واجب، بايد بين سجده گاه كسى كه در صف بعدى ايستاده با محل ايستادن صف جلوتر بيش از ١٢٥ سانتى متر فاصله نباشد، و اگر از طرف راست و يا چپ متّصل شده، بايد بين قدمهاى آنها بيش از مقدار ياد شده فاصله نباشد.