توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ١٢٠ - فصل اوّل نمازهاى يوميّه و اوقات آنها

(مسأله ٦٥٥) كسى كه نمازهاى مستحبّى را در حال حركت (پياده يا سواره) ميخواند، لازم است ركوع و سجده را به اشاره انجام دهد و بنابر احتياط واجب براى سجده، بيش از ركوع اشاره كند.

اوقات نمازهاى يوميّه‌

(مسأله ٦٥٦) وقت نمازهاى ظهر و عصر، از اوّل ظهر است تا مغرب، و وقت نمازهاى مغرب و عشا، از اوّل مغرب است تا نيمه شب، و وقت نماز صبح از طلوع فجر صادق است تا طلوع خورشيد.

(مسأله ٦٥٧) منظور از نيمه شب ما بين مغرب و اذان صبح (سپيده دم) ميباشد.

(مسأله ٦٥٨) نماز مغرب و عشا را نبايد از نيمه شب به تأخير بيندازد ولى اگر كسى آنها را تا نيمه شب نخوانده باشد، بايد پيش از اذان صبح آنها را بخواند، ولى بايد نيّت ادا و قضا نكند، بلكه به عنوان مافيالذّمّه (به قصد آنچه در عهده او هست از قضا يا ادا) نيّت ميكند.

(مسأله ٦٥٩) مغرب عبارت از غروب آفتاب است و براى شروع به نماز مغرب بايد يقين به مغرب داشته باشد. و براى يقين به آن، از بين رفتن سرخى سمت مشرق كفايت ميكند و ميتوان آن را با دگرگونى سرخى و از بين رفتن زردى طرف مشرق شناخت.

(مسأله ٦٦٠) كسى كه يقين به مغرب پيدا كرده ميتواند نماز مغرب را شروع كند، اگر چه افضل آن است كه كمى صبر كند تا مقارن از بين رفتن سرخى آفتاب آغاز كند.

(مسأله ٦٦١) نماز ظهر و عصر را ميتوان در وقت ياد شده پشت سر هم خواند، و نماز مغرب و عشا را ميتوان در وقت ياد شده پشت سر هم خواند، براى پيروى از رسول اكرم (صلى الله عليه وآله) كه در روايات فراوان از طريق‌