توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٧٨١ - فصل دوّم شرايط ذبح و نحر

معمول هست.

٨- تكان خوردن حيوان، پس از بريده شدن سرش ولو به مقدار كم.

(مسأله ٣٧٠٩) براى حلال شدن ذبيحه شرط نيست كه‌ «حياة مستقرّه» داشته باشد، به اين معنى كه اگر ذبح نمى شد، يك يا چند روزى زنده ميماند، و لذا اگر حيوانى مصدوم يا مجروح شود، و پيش از آنكه بميرد آن را با شرايط ياد شده ذبح كنند، پاك و حلال ميباشد.

(مسأله ٣٧١٠) اگر شكم حيوانى پاره شده و امعايش بيرون ريخته، اگر پيش از آنكه بميرد سرش را ببرند، پاك و حلال است.

(مسأله ٣٧١١) هر عضوى از بدن حيوان پيش از مردن جدا شود، حرام و مردار است.

(مسأله ٣٧١٢) اگر سر حيوانى را بالاتر از برآمدگى حلقوم ببرند، اگر پس از جدا شدن سر، از زير برآمدگى چهار عضو را ببرند، علاوه بر سر، جسد نيز حرام و ميته ميباشد، اگرچه هنوز نمرده باشد.

(مسأله ٣٧١٣) اگر حيوانى در آتش بيفتد، در آب بيفتد، از بلندى بيفتد، يا هر حادثهاى بر آن رخ دهد، كه لحظاتى بعد خواهد مرد، اگر پيش از مردن آن را ذبح كنند، حلال ميشود، جز اينكه خوردن گوشتش مكروه است و بهتر آنست كه خورده نشود، بر خلاف صيد، كه در مسأله ٣٦٦٧ بيان گرديد. البته آنجا نيز اگر پيش از مردن ذبح كنند حلال ميشود.

(مسأله ٣٧١٤) پس از ذبح حيوان، پيش از آنكه جان بسپارد، اگر عضوى از بدن آن را جدا كنند، خوردنش حرام نيست، ولى بهتر آنست كه چنين كارى را انجام ندهند، كه احتمالًا موجب آزار حيوان ميشود.