توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٧٦٥ - فصل سوّم احكام لقطه

آنچه بر جاى مانده، جارى ميشود و نمى تواند در آن تصرّف كند، مگر اينكه بداند كه اگر طرف متوجّه شود به تصرّف او راضى ميشود.

٥) در صورت ياد شده بايد از صاحب آن جستجو كند، اگر از شناختن يا دسترسى پيدا كردن مأيوس شود، از حاكم شرع اجازه ميگيرد كه حق خودش را از آنچه بر جاى مانده برداشت كند، و اگر چيزى اضافه بماند از طرف صاحبش صدقه ميدهد.

***

تذكر

(مسأله ٣٦٣١) احكام لقطه منحصر به چيزى است كه صاحبش آن را گم كرده باشد، در موارد ديگرى كه مالك چيزى مجهول باشد، لقطه حساب نمى شود، كه از آن جمله است:

١) چيزى كه در نزد او امانت گذاشتهاند و امانت گذار را فراموش كرده است.

٢) چيزى كه با معامله باطل به دستش رسيده و مالكش را نمى شناسد.

٣) چيز غصبى، كه مالكش را نميداند.

٤) چيزى كه اشتباهاً برداشته است و مالكش را نميداند.

٥) طرف معامله به هنگام خريد اشتباهاً جنس اضافه داده باشد.

٦) طرف معامله به هنگام فروش اشتباهاً پول اضافه داده باشد.

٧) هر مال ديگرى كه به عمد يا به اشتباه در دست غير مالك قرار بگيرد.

در همه اين موارد كه احتمال بدهد كه مالك آن را پيدا خواهد كرد، بايد از او جستجو كند، و اين جستجو محدود به يك سال نمى باشد.