توضيح المسائل: عبادات و معاملات - الحكيم، السيد محمد سعيد - الصفحة ٧٤١ - احكام احياء موات

آمد مردم در طول سالها به صورت راه درآمده، نمى توان آن را به وسيله احيا كردن تنگ تر نمود، اگرچه بسيار وسيع باشد.

(مسأله ٣٥٢٧) چاهى كه در زمين باير براى سيراب شدن حيوانات كنده ميشود، حريم آن از هر طرف ٢٠ متر ميباشد، تا حيوانات به راحتى در آنجا گردآيند.

(مسأله ٣٥٢٨) چاهى كه براى آب دادن زمينهاى زراعتى در زمين باير كنده ميشود، حريم آن از هر طرف ٣٠ متر است، تا وسايل نقليه بتوانند در اطراف آن گرد آمده، نسبت به انتقال دادن آب اقدام نمايند.

(مسأله ٣٥٢٩) بر احدى جايز نيست كه چاهى بكند كه به چاه ديگرى كه پيش از او كنده شده صدمه بزند، و يا چشمهاى بيرون آورد كه به چشمه ديگرى كه قبلًا استخراج شده صدمه بزند، در صورتى كه اين صدمه و ضرر مهمّ و معتنابه باشد.

(مسأله ٣٥٣٠) حريم رودخانه هاى عمومى و جويهائى كه براى استفاده اشخاص از آن منشعب ميشود، به مقدارى است كه خاك و گلِ آن به هنگام كندن و لايه روبى كردن در آن ريخته ميشود، به اضافه راهى كه رهگذرها از دو طرف رفت و آمد نمايند.

(مسأله ٣٥٣١) حريم خانه همان راهى است كه رو به روى درب خانه به طرف خيابان اصلى كشيده ميشود و مقدار آن دو و نيم يا سه و نيم متر است كه در مسأله ٣٥٢٣ بيان گرديد.

(مسأله ٣٥٣٢) اگر صاحب منزل به محلّ بيشترى براى گذاردن زباله و امثال آن نيازمند باشد، ظاهر اين است كه بيش از مقدار ياد شده حريم براى او ثابت نيست، ولى اگر مكانى را به اين كار اختصاص بدهد